Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1045 K.2024/1307

1- İlk Derece Mahkemesince; hizmet alım sözleşmesinden kaynaklı rücuen tazminat davasında, rücu istemine konu işçilik alacaklarının tamamından davalıların müteselsilen sorumlu olduklarını esas alan bilirkişi hesaplaması hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; işin davacıya ait iş yerinde davalı tarafından yerine getirildiği, mahkemenin işe iade kararının işin niteliği gereği ancak davacıya ait iş yerinde gerçekleştirilebileceği, bu nedenle dava dışı işçiye ödenen işe iade tazminatını davacının rücu edemeyeceği gerekçesiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle 24.12.2017 tarihli 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 126. maddesine eklenen "Ek madde 21: Kamu kurum ve kuruluşlarında istihdam edilen işçilere 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21 inci maddesi uyarınca yapılan ödemeler rücu edilemez." hükmüne istinaden davacının rücu talep edemeyeceği gözetilerek davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.