Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/128 K.2023/2252

...

MAHKEMESİ

Ticaret Mahkemesi

SAYISI

2022/421 E., 2022/648 K. ...

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında düzenlenen dağıtım sözleşmesi uyarınca davalı tarafın hizmet bedeli olan faturaları ödemediğinden bahisle icra takibi yapıldığını, davalı tarafından borca itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle dağıtımın kusurlu olduğunu, hatalı ve ayıplı hizmet nedeniyle davacının alacağı doğmadığı gibi davalının zararı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.10.2014 tarih ve 2014/750 Esas 2014/151 Karar sayılı kararı ile taraflar arasındaki dağıtım sözleşmesinden dolayı davacı tarafça dağıtımların yapıldığı ancak davacı vekilinin 05.05.2014 tarihli dilekçesinde son sunulan rapor gereği davanın uzamaması açısından karar verilmesini talep ettiği ve bu miktarın 6.742,20TL olduğu, bilirkişi raporunda bu bedelin 2073 kişiye derginin ulaştırılamadığı nedenle buna yönelik zararın 2.455,70-TL olduğunun belirtildiği, davacı vekilince bu hususun kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı lehine % 40 tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 19.10.2018 tarih 2016/1012 E. 2018/4273 K. sayılı ilamı ile davalının aynı sözleşmeden kaynaklı cezai şart talebi ve ayrıca bir kısım dergilerin gönderim sırasında kaybolması nedeniyle uğradığı zararları talep etmesinin mahsup niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında itiraz olarak ileri sürülebileceği. davalı, yargılama sırasında bu itirazı ileri sürdüğüne göre mahsup itirazı üzerinde durmadan karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 04.12.2019 tarih ve2 018/1211 Esas 2019/967 Karar sayılı kararı ile davalının mahsubu gerektirir alacakları, davacının saptanan alacağından mahsup edildiğinde davacının herhangi bir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.04.2022 tarih 2021/2061 E., 2022/1855 K. Sayılı ilamı ile TBK m. 180/2 gereğince alacaklı ceza koşulu miktarından daha fazla zarara uğramışsa uğradığı bu zararı ve borçlunun borca aykırı davranmasında kusuru bulunduğunu ispat ederek bu zararın da tazminini talep edebilirse de dava konusu somut olayda; dergi basım maliyetlerinin ve kağıt maliyetlerinin toplamlarının ceza-i şart alacağını aşmadığı anlaşıldığından bu kalemlerin reddine karar verilmesi gerekirken bu taleplerin de kabulünü doğuracak şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı. bu halde mahkemece davacı alacağı olan 9.197,90 TL den davalının ceza-i şart alacağı olan 8.810,25 TL nin düşülerek 387,65 TL yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, uyulmasına karar verilen bozma kararı ile taraflar lehine oluşan kazanılmış hak durumları da nazara alınmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile, davalının Şişli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/20881 Esas sayılı takip dosyasına konu alacağa yönelik itirazının 387,65 TL asıl alacak bakımından iptali ile bu alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizinin uygulanması suretiyle takibin devamına, fazlaya ilişkin kısmın reddine, İİK m.67/2 kapsamında 77,23 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilin edimini sözleşmeye uygun şekilde ifa ettiğinden davalı tarafın, uğramış olduğu maddi bir zarar ya da taraflar arasında imzalanmış sözleşmeye herhangi bir aykırılık söz konusu olmadığından davalının cezai şart alacağı bulunmadığını, Yargıtay’ın bozma ilamında davalının mahsup itirazının değerlendirilmesi gerektiği şeklindeki açıklamasının, davalının ceza-i şart ve maddi tazminat alacaklısı olduğu ve mutlaka müvekkil şirket alacağından bu bedelin mahsup edilmesi gerektiği şeklinde hatalı yorumlandığını,

müvekkilin eksik teslimatı kabul ettiği iddia edilen 05.05.2014 tarihli dilekçe yanlış yorumlandığını, davalı tarafça ceza-i şartı aşan bir zararın varlığı iddia ve ispat olunamadığına göre davalı lehine ceza-i şart dışında ayrıca tazminata hükmedilmesi mümkün olmadığını, kaldı ki davalının ceza-i şart alacağı bulunsa dahi bu ceza-i şartta indirim uygulanması ve mahsubun bundan sonra yapılması gerektiğini belirterek mahkeme kararının bozularak davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasındaki imzalanan dağıtım sözleşmesinden kaynaklanan alacağa vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 ncı ve devamı maddeleri, 818 Sayılı Borçlar Kanunu 159 ncu madde (TBK 180/2. madde)

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 427 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Karara karşı karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2023 tarihide oy birliğiyle karar verildi.