Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/207 K.2024/295

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmemesi üzerine kesinleşme şerhi düzenlenmiş, davalı vekili 12.05.2022 tarihli dilekçesi ile asli talebi olan tescil talebi hakkında hüküm kurulmadığını beyanla hükmün tamamlanmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ek kararı ile davalılar arasındaki satış sözleşmesinin iptali ile kooperatif hissesinin davacı adına tesciline ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek karardaki tespit ve değerlendirmelerin yasal mevzuata uygun olmasına, mahkemenin eksik kalan hususlarda vermiş olduğu kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 305/A (1) maddesinde "Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir." şeklinde düzenlenme getirilmiştir.

Temyiz istemi, mahkemenin HMK'nın 305 maddesi kapsamında verdiği ek kararın istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkindir.

Davacı vekilinin talebi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın istinafı üzerine verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.