Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2168 K.2023/2826

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ihraç kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, kooperatif tarafından kaba inşaatı tamamlanarak teslim edilen dairesinin kalan ince işlerini tamamlayarak dairesine taşındığını ve yaklaşık beş yıldır da dairesinde oturduğunu, durum bu iken müvekkiline icra emri gönderildiğini, icra emrinde davacı adına tahsisli daireye olan müdahalenin men'i, tahliye ve teslimin istenildiğinin görüldüğünü, müvekkilinin kooperatiften ihraç edildiğini icra emrinin tebliği ile öğrendiğini, ihraca dayanak ihtarnamelerin ve ihraç kararının tebliğinin usulsüz olduğunu ileri sürerek davalı kooperatif yönetim kurulunun 15.04.2010 tarih ve 12 sayılı ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının kooperatif üyeliğinden ihracında tüm hukuki prosedürlerin uygulandığını, davacının mernis adresi olarak görünen adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre usulüne uygun tebligatlar yapıldığını ve ihtarnameler safhasında ihraç kararının kesinleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01/03/2018 tarihli ve 2014/105 Esas, 2018/173 Karar sayılı kararıyla; parasal yükümlülüklerini yerine getirmeyen davacıya borcun miktarı ve neye ilişkin olduğu açık ve anlaşılır olan ihtarnamelerin kanunda aranılan şartlara ve sürelere haiz olarak tebliğ edildiği, tebligatların Tebligat Kanunu 21. maddesi ve ilgili tüzük maddelerine uygun olarak yapıldığı, tebligatlarda herhangi bir usulsüzlük olmadığı, böylelikle ihraç kararının davacıya en son 29.04.2010 tarihinde tebliğ edildiği, bu nedenle davanın 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2018/1915 Esas, 2020/385 Karar sayılı kararıyla; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2018/1915 Esas, 2020/385 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 31.01.2022 tarih ve 2021/1263 Esas, 2022/378 Karar sayılı kararı ile davanın süresi içerisinde açıldığı kabul edilerek işin esasına girilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacıya gönderilen ihtarnamelerin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, bilirkişi incelemesinde istenilen faiz miktarının hesaplamaların üzerinde olduğunun belirlendiği, bu nedenle yapılan işlemlerin ve alınan ihraç kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda yapılan faiz hesabının hatalı olduğunu, genel kurullarda alınan faiz oranı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini, ihraç kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, kararın bozulması gerektiğini temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri,

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,