Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2217 K.2024/886

1- İlk Derece Mahkemesince; kayıt kabul davasında, davalı banka aracılığıyla davacıya verilen teminat mektuplarının herhangi bir şarta bağlı olmadığı, ancak davacı tarafından davalı bankaya usulüne uygun bir tazmin başvurusu yapılması gerektiği, bankaya teslim edilen tazmin başvurusu aslındaki imzanın davacı şirket yetkililerine ait olduğunun tespitinin fiziken ve teknik olarak mümkün olmadığı, bu durumda davacı tarafından davalı bankaya usulüne uygun olarak yapılmış bir tazmin başvurusu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle; teminat mektuplarının süresi dolmadan önce, davacı şirket yetkilileri tarafından hem ıslak imzalı dilekçe ile hem de aracı banka eliyle gönderilen swift mesajlarıyla tazmin taleplerinin usulüne uygun şekilde davalı bankaya iletildiği, swift mesajlarını düzenleyen ...

Bankası ... Şubesinin davacı şirket yetkililerinin temsil yetkilerini kontrol ederek bu mesajları çektiği, bu nedenle bu kişilerin davacı şirketi temsil yetkilerinin bulunup bulunmadığı konusunda tereddüt oluştuğu savunmasının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle yeniden karar verilmesi suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı alacağının iflas tarihine kadar işlemiş faizi ile birlikte hesaplanmasında herhangi bir hukuka aykırılık olmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.