Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2250 K.2024/1065

1- Mahkemece, bariyerli ve bekçili hemzemin geçit hizmeti nedeniyle davacı tarafından ödenen ücretin vekaletsiz iş görme hükümleri çerçevesinde davalıdan rücuen tazmini davasında, davaya konu hemzemin geçidin karayolu ile demiryolunun kesiştiği, her ikisinin de ortak kullandığı alan olduğu, hemzemin geçitteki görevlinin kaza meydana gelmesini önlemek amacıyla oradaki güvenlik bariyerinin çalışmasını fiziken kontrol ettiği, bu itibarla hem karayoluna hem de devlet demiryolları işletmesine birlikte hizmet ettiği, ödenen hizmet alım bedelinden her iki tarafın da yarı yarıya sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 25.10.2017 tarihli, 2015/21825 Esas, 2017/10192 Karar sayılı ilamıyla; davacının talebi vekaletsiz iş görme hükümlerine dayanmakta olup, verilen bekçili bariyerli hemzemin geçit hizmetinin de davalının sorumluluk alanında kaldığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararına karşı taraflar vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.06.2022 tarih ve 2020/(13)3-337 E., 2022/893 K., sayılı ilamıyla direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

3- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne dair karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; tüm dosya kapsamından bekçili bariyerli hemzemin geçit hizmetinin de davalının sorumluluk alanında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.