Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2278 K.2024/455

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı yükleniciden bağımsız bölüm satın aldığını ancak ancak söz konusu dairenin tapusunun devredilmediğini belirterek tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuş bilahare davasını tazminat davasına çevirmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında harici olarak yapılan daire satış anlaşmasıyla 185.000 TL bedelle 6 no.lu bağımsız bölümün satışında anlaşıldığı, taşınmazı Aralık 2009 tarihinde tesliminin öngörüldüğü ve bedelin 28.12.2009 tarihi itibariyle 164.000 TL’sinin ödendiği, teslimin yapılıp tapu devrinin yapılmadığı, yapılan keşif ve alınan raporda bağımsız bölümün cebri satış yoluyla üçüncü şahsa satıldığının anlaşıldığı, tescilin mümkün olmadığı, davacının talebini tazminata dönüştürdüğü gerekçeleriyle ödenen konut bedelinin rayiç tutarı olan 267.000 TL’nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafın ıslah dilekçesi sunmadan ve muvafakat almadan dava konusu değiştirdiğini, taşınmazın bedelinin ödendiğine dair dosyada belge bulunmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, harici satış sözleşmesinden kaynaklanan temliken tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 125 nci maddesinin birinci fıkrası. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3/2, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) geçici 2 ve HUMK'nın 26.09.2004 tarih 5236 sayılı Kanunla değişmeden önceki haline göre 428,438 ve 439. maddesi. Türk Borçlar Kanunu'nun 470 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle Temyiz olunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,