Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2566 K.2024/801

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir. Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Kayseri İcra Müdürlüğünün 2020/254650 E. sayılı takip dosyasında 18.08.2022 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanların alacaklısı oldukları takip dosyalarının kesin haciz tarihlerinin aynı olmasından dolayı garameten paylaşım yapıldığını, sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin alacaklısı olduğu takip dosyasına sıra cetvelinde yer verilmediğini, borçlu şirket hakkında Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/885 E. sayılı dosyası ile iflas kararı verildiğini, bu nedenle icra müdürlüğünün sıra cetveli yapma yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlar vekili cevap dilekçesinde; şikayetçinin bedeli paylaşıma konu taşınırlar üzerinde haczi bulunmadığını, bu nedenle sıra cetvelinde yer almadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetçinin bedeli paylaşıma konu menkul mallar üzerinde haczinin bulunmadığı, şikayetçinin hukuki yararının ve taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; borçlu şirket hakkında Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2020/326 E. Sayılı dosyası ile 10.06.2020 tarihinde geçici mühlet kararı verildiğini, akabinde 2 ay daha geçici mühlet kararı verildiğini, sonrasında borçlu şirket hakkında Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2020/885 E. Sayılı dosyası ile 04.01.2021 tarihinde 3 ay geçici mühlet kararı verilip 27.09.2021 tarihinde de hakkında iflas kararı verildiğini, borçlu şirket hakkında verilen geçici mühlet kararlarının ve iflas kararının, sıra cetvelinde yer alan icra dosyalarının hacizlerinin ve takip tarihlerinin,

takip kesinleşme tarihlerinin incelenmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, sıra cetvelinde yer alan icra dosyalarının takip ve haciz, kesinleşme tarihlerinin mühlet tarihine veya iflas tarihine denk gelip gelmediğine bakılmadığını, borçlu şirket hakkında iflas kararı verildiğinden icra müdürlüğünün sıra cetveli yapma yetkisinin bulunmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, borçlu şirket hakkında Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesince 27.09.2021 tarihinde verilen iflas kararının Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin 2022/595 E., 2022/643 Karar sayılı ilamı ile kaldırılmasına karar verildiği, şikayetçi bankanın bedeli paylaşıma konu menkul mallar üzerinde herhangi bir haczinin bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararına karşı süresi içerisinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sıra cetvelinde şikayet ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden şikayetçiye yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,