Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2694 K.2023/2926

Taraflar arasında rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında hizmet alım sözleşmesi kapsamında davalı şirket bünyesinde çalışan dava dışı işçilerin emeklilik nedeniyle işten ayrılması üzerine toplam 156.162,16 TL kıdem tazminatı ödendiğini, yapılan ödemeden hizmet alım sözleşmesinin 36 ncı maddesi hükmü gereğince davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 156.162,16 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve yetki itirazında bulunduklarını, dava konusu alacaktan asıl işveren olan davacının sorumlu olduğunu, aksi düşünüldüğünde sorumluluğun işçilerin davalı şirkette çalıştığı dönemin yarısı olduğunu, faiz başlangıcının davanın açıldığı tarih olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin 36 ncı maddesinde açık bir biçimde çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatlarının davalı şirket tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davalı şirketin anılan madde hükmü gereğince kendisinden önceki dönemde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştırılan ve kendi işverenlik döneminde de çalışmaya devam eden işçilerin, önceki alt işverenler dönemindeki hizmet sürelerinden kaynaklanan işçilik alacaklarını da üstlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda belirtilen celbi gereken belgeler ile eksik hususların tamamlanmadığını, işçi alacaklarından davacının tek başına sorumlu olduğunu, dava dışı işçilerin ne kadar süreyle hangi işverende çalıştığının tespit edilmediğini, dava dışı işçileri çalıştıran her bir alt işverenin kıdem tazminatından kendi dönemi ile sorumlu olduğunu, davacı yanın bir önceki dönem sözleşmesinde çalışan işçilerin kıdem tazminatlarının ödenip ödenmediğini kontrol etmeden son hakedişi kesintisiz olarak ödediğini ve teminat mektubunu iade ettiğini,

sözleşmenin 36 ncı maddesine göre idare son hakedişi ödeyerek ve teminat mektubunu iade ederek yüklenici şirketin 36 ncı maddedeki yükümlülüğü yerine getirdiği varsaydığını, müvekkili şirketin ihale sözleşmesini imzalarken geçmiş dönemde başka taşeron şirketlerde çalışmış olan işçilerin işçilik alacaklarına ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığını bilmediğini, müvekkili şirketin sorumluluğu hesaplanacak ise dava dışı işçilerin kendi bünyesinde çalıştığı dönemin %50'si olacağını, sorumluluğun asıl alacak ile sınırlı olduğunu, faiz başlangıcının dava tarihinden olmasının gerektiğini beyanla mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile müteselsilen sorumlu olan borçlular arasındaki iç ilişkide tarafların serbest iradeleri ile düzenlemiş oldukları sözleşme hükümlerinin kendilerini bağlayacağı, davalı alt işveren nezdinde çalışmış olan dava dışı işçilerin, diğer alt işverenlerde geçen hizmet dönemlerinden doğan işçilik alacaklarından da davalı alt işverenin sorumlu olduğu, ancak davacı tarafından davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğü iddia ve ispat edilmediğine göre dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalının istinaf talebinin yalnızca faizin başlangıç tarihi yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde, faiz başlangıcının ödeme tarihi olması gerektiğini ileri sürerek kararın bu yönden bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplere ek olarak dava dışı işçilerin son işvereni olmadığını, kıdem tazminatı alacaklarının müvekkili şirket zamanında doğmadığını, İdarenin müvekkili şirketin işi bırakmasından sonra işi devamı ve sürekliliği için başka yüklenicilerle sözleşme yapmış olmasına rağmen sadece müvekkili şirketin sorumlu tutulması kabul edilemeyeceğini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 nci maddeleri, 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı tarafa yükletilmesine, temyiz eden davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,