Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3783 K.2024/4313

1- İlk derece mahkemesince, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi ve tazminat davasında taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 15.03.2016 tarihli olduğu, tamamlanma süresinin ruhsat tarihinden itibaren 30 ay olarak kararlaştırıldığı, işbu davanın 17.02.2020 tarihinde açıldığı, keşif tarihi olan 20.05.2022 tarihi itibari ile hala taşınmaz üzerinde herhangi bir inşai faaliyet bulunmadığı, sözleşmenin geriye etkili feshi halinde aksine hüküm bulunmadıkça müspet zararların talep edilemeyeceği gerekçesiyle, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından, taraflar arasındaki sözleşmenin giriş maddesinde "komşu parsellerin tevhidinden sonra oluşacak yeni parseller üzerinde" düzenlemesinin bulunduğu, sözleşmeye bu şekilde bir giriş maddesi konularak inşaatın tevhid işlemlerinden sonra başlanacağının kararlaştırıldığının kabulünün gerekeceği, inşaatın tamamlanma süresinin de buna göre değerlendirilip makul bekleme süresinin gözetilmesi gerektiği, yerleşik içtihatlara göre makul bekleme süresinin üç yıl olduğu,

tevhit işlemleri için ihtarname tarihine kadar geçen sürenin 2 yıl 11 ay olduğu, dava tarihi itibari ile de 3 yıl 11 aylık sürenin geçtiği, bu durumda sadece davalı yüklenicinin menfaatine olacak bir işlemden dolayı davacı arsa sahiplerinin katlanması gereken makul sürenin aşıldığı, dolayısıyla fesih koşullarının oluştuğu, fesih halinde ifaya ekli ceza-i şartın talep edilemeyeceği gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.