Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3814 K.2025/236

1- İlk Derece Mahkemesince, yüklenicilerin sözleşme gereğince edimlerini süresinde yerine getirmediği, noterde düzenleme şeklinde yapılmış fesihname ile yüklenici ve arsa maliklerinin kat karşılığı inşaat sözleşmesini fesih ve ibra ettikleri, davalı yüklenicilerin kendi edimini yerine getirmeden davalı arsa maliklerinden edimlerini yerine getirmesini talep edemeyeceğinden onun yerine geçerek alacaklısı sıfatıyla davacının da tescil isteme hakkının bulunmadığı,

tescil hakkı bulunmadığından tescili talep edilen taşınmazların bedelinin tahsilini de talep edemeyeceği, her ne kadar davacı taraf fesih ve ibrayı konu edinen sözleşmenin muvazaalı olduğunu iddia etmişse de, terditli talebini açıkça tescili talep edilen taşınmazların bedeline hasrettiği, yüklenici tarafından sarfedilen malzemenin değerine ve bu malzeme ve emek sebebiyle oluşan alacağına yani kar kaybına ve menfi zarara dayandırmadığı, bu durumda muvazaanın varlığı kabul edilse bile sonuca etkili olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.1 Dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3.2.

Dava, İİK'nın 94/2. maddesine göre alınan yetki belgesine dayanılarak davalı arsa sahibi ve diğer davalı yüklenici şirketler arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde davalı yüklenici şirketlere düşecek bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile davalı yüklenici şirketler adına tescili, tescil mümkün olmadığı taktirde ise bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup davacı davasını ıslah ederek alacak davasına dönüştürmüş ise de İİK'nın 94/2. maddesinde özel olarak düzenlenen ve sadece tapu iptal ve tescil istemine yönelik olan bu davanın ıslah edilerek bedele dönüştürülmesi mümkün değildir.

İİK'nın m. 94/2 fıkrası çok özel bir dava türü düzenlediği için sadece “tescil” talep edilebileceğini öngörmüştür. Bu maddeye dayalı olarak dava açanın tescil talebinin yanına, ayrı bir davaya konu olacak “tazminat” isteminde bulunması kanuni düzenlemeye açıkça aykırılık teşkil edecektir.

Somut olayda, tapu iptali ve tescile hükmetmenin mümkün olmadığı tespit edildiğine göre belirtilen gerekçelerle bedel isteminin reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece kabul edilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 nci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesinin kararının gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Öte yandan davacı İİK'nın 120/2. maddesine istinaden yetki belgesi sunmuş ise de, anılan maddenin koşulları bulunmadığından davacı vekilinin bu yöndeki temyiz nedenlerine de itibar edilmemiştir.