Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3839 K.2023/3789

Taraflar arasında görülen tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 10.02.2017 tarihinde turizm hizmet sözleşmesi imzalandığını, müvekkili tarafından yapılan başvurulara rağmen davalı şirketin ödeme yapmadığını, bunun üzerine davalı şirkete karşı tahkim mahkemesine başvurmak zorunda kalındığını, Ukrayna Uluslararası Ticaret Tahkim Mahkemesinin 82/2019 sayılı 17 Nisan 2020 tarihli kararı ile; müvekkilinin davalı şirketten 958.135,35 ABD dolar alacağının tahsiline kesin olarak karar verildiğini ileri sürerek alacağın tahsil edilebilmesi için Ukrayna Uluslararası Ticaret Tahkim Mahkemesi 82/2019 sayılı kararının Türkiye'de tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; tahkim kararının tahkim mahkemesi tarafından müvekkiline tebliğ edilmediğini, tebliğ edilmemiş kararın kesinleşmediğini, hakem kararının taraflara tebliğ edilmekle bağlayıcılık kazandığını,yabancı mahkeme ilamının tenfizine karar verilebilmesi için öncelikle ilamın kesinleşmiş olması gerektiğini,müvekkilinin savunma hakkının ihlal edildiğini, müvekkilinin davacı şirket temsilcisi tarafından tehdit edildiğini, tahkim şartı bulunan 2017 yılına ait ve tahkim şartı bulunmayan 2018 yılına ait sözleşmelerin Türkçe hazırlanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hakem kararının özel hukuka ilişkin tahkim sözleşmesine konu olabilecek bir uyuşmazlık olduğu ve kararın kamu düzenini ilgilendirir bir yönünün bulunmadığı,taraflarca ispatı gereken hususlarda tenfiz engeli bulunduğuna yönelik bir delil sunulmadığı, hakem kararının kesin karar olduğu ve maddi ve hukuki olgular yönünden yeniden gözden geçirilmesinin mümkün olmadığı bu nedenle tenfiz koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; hakem kararının tahkim mahkemesi tarafından müvekkiline tebliğ edilmediğini, kararın kesinleşmediğini, kesinleşmemiş bir kararın tenfizinin mümkün olmadığını, müvekkilinin savunma hakkının ihlal edildiğini, tahkim şartının sözleşmede hiçbir şüpheye yer vermeyecek açıklıkta yazılması ve haliyle taraflarca anlaşılıp kabul edilmesi gerektiğini, müvekkilinin Türkçe tercümesi yapılmamış ve okuyamadığı sözleşmelerdeki tahkim şartını içerir hükümleri kabul ettiği ve anladığının söylenemeyeceğini, sözleşmelerin imza aşamasında Türkçe diline çevrilmediğini, bu nedenle sözleşmelerdeki tahkim şartının müvekkili açısından bağlayıcı olmadığını, yerel mahkeme kararının kaldırılması, istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tenfizi istenen hakem kararının kesinleşmiş olduğu, icra kabiliyetini kazandığı ve taraflar hakkında bağlayıcı olduğunun anlaşıldığı, taraflar arasındaki 10.02.2017 tarihli 1002CA numaralı sözleşme ve bu sözleşmenin uzatılmasına ilişkin 26/12/2017 tarihli 2 nolu ek sözleşmeye göre taraflar arasında tahkim anlaşmasının bulunduğu, davalı tarafın hakem tayininden ve tahkim yargılamasından haberdar edildiği, nitekim davalının tahkim yargılamasında kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği,

vekilin vekaletnamesinin iptal edilmesi nedeniyle tahkim mahkemesince yargılamanın ertelendiği, davalı tarafın usulüne uygun tebligatla yeni tahkim yargılaması tarihinden haberdar edildiği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ticari bir uyuşmazlık olup tahkime elverişli olduğu, davaya konu hakem kararının kamu düzenine aykırılık teşkil etmediği bu nedenle ilk derece mahkemesince, koşulları bulunan yabancı hakem kararının tenfizine karar vermesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrar ederek, re'sen dikkate alınacak nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini, temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, yabancı hakem kararının tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 5718 sayılı MÖHUK 60/1 ve 61. maddesi, 1958 tarihli New York Konvansiyonu

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Türkiye ve Ukrayna Devletleri New York Konvansiyonuna taraf olduklarından taraflar arasındaki yabancı hakem kararının tenfizinde New York Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Buna göre tenfiz şartlarının gerçekleşmediğine ilişkin ispat yükü, re'sen gözetilecek haller dışında, aleyhine tenfiz istenen davalı tarafa aittir.

3. Yabancı Hakem kararının tenfizi için gerekli koşullar şunlardır: -Tenfizi istenen kararın yabancı hakem kararı olması, -Hakem kararının kesinleşmesi veya taraflar için bağlayıcı olması, -Taraflar arasında tahkim anlaşmasının bulunması, -Aleyhine karar verilen tarafın hakem tayininden veya tahkim yargılamasından haberdar edilmesi, -Uyuşmazlığın tahkime elverişli bulunması, -Hakem kararının tenfiz devletinin kamu düzenine aykırı olmaması

4. Somut olayda yukarıdaki paragrafta sayılan tenfiz şartların gerçekleşmediği davalı tarafından ispat edilemediğinden ve re'sen dikkate alınacak bir tenfiz engeli de bulunmadığından temyizen incelenen karar, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Yatırılması gereken temyiz harcı davalı tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,