Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3998 K.2024/5163

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 07/06/2013 tarihinde LÖSEV Eğitim ve Sağlık Kampüsü Lösemili Çocuklar Kenti Projesi Elektrik Tesisat İşleri Yüklenici Sözleşmesinin imzalandığını, davacı yüklenicinin sözleşme kapsamındaki edimlerini tamamladığını, 30/12/2015 tarihinde geçici kabulün yapıldığını, kesin hesabın davalı tarafından onaylanmadığını, nakit teminat kesintilerinin iade edilmediğini, davalı tarafından borç senedi karşılığında nakit teminatın iadesi taleplerinin kabul edilmediğini, teminat iadesi için gerekli koşulların yerine getirildiğini,

sözleşme kapsamında verilen 1.175.616,23 Türk Lirası bedelli teminat mektubunun da iade edilmediğini, ödenmeyen bakiye alacak ile işlemiş faizinin ödenmesi için icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durdurulmasına karar verildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, 1.175.616,23 Türk Lirası bedelli teminat mektubunun iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşme kapsamında teminatların iadesine ilişkin olarak belirlenen şartların yerine gelmediğini, davalı ile ana iş sahibi arasındaki tahkim yargılamasının devam ettiğini, kesin hak edişlerin onaylanmadığını, sözleşme kapsamında davacı yüklenicinin teminatlarının iade edilebilmesi için ana iş sahibinin onay yapmasının zorunlu olduğunu, ana iş sahibi tarafından işin geçici kabulünün veya kesin kabulünün yapılmadığını, sözleşmenin 31. maddesinde yazılı şartların yerine gelmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesi kapsamında nakit teminatın iadesi için başlatılan icra takibine itirazın iptali, kesin teminat mektubunun iadesi davasında, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 31. maddesinde yazılı nakit teminatın iadesi şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından nakit teminat kesintisi ve teminat mektubunun iadesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6.1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110/1. maddesinde; "Davacı, aynı davalıya karşı olan, birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini, aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. Bunun için, birlikte dava edilen taleplerin tamamının aynı yargı çeşidi içinde yer alması ve taleplerin tümü bakımından ortak yetkili bir mahkemenin bulunması şarttır." hükmüne yer verilmiştir.

6.2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmüne yer verilmiştir.

6.3. Davacının, davalı aleyhine cari hesaba dayalı bakiye alacak nedeniyle takip başlattığı, bu takibe vaki itiraz üzerine dava dilekçesinde hem itirazın iptaline, hem de teminat mektubunun iadesine karar verilmesini istediği, bu durumda 2 ayrı davanın bulunduğu; birinin itirazın iptali, diğerinin ise teminat mektubunun iadesi olduğu, böylece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi uyarınca davaların yığılmasının söz konusu olduğu, mahkemece davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurmadan tek bir dava varmış gibi hüküm kurulduğu, bu hususun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesine açıkça aykırılık teşkil ettiği, öte yandan teminat mektubunun iadesi ile ilgili dava yönünden harç alınmadığı anlaşılmıştır.

7. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de; mahkemece teminat mektubunun iadesine ilişkin dava ile ilgili olarak harcın tamamlanması sonrasında 2 ayrı dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, kararın bozulması gerekmiştir.