Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/4043 K.2024/2838

Davacı vekili, taraflar arasında 03.12.2013 tarihli trafo merkezlerinin işletmesinin hizmet alımı yolu ile yapılmasına yönelik sözleşme imzalandığı, sözleşme kapsamında davalı firmaya 2 adet teminat mektubu verildiğini, sözleşme süresinin bitiminde işçilerin ihaleyi alan şirkette çalışmaya devam ettiklerini, müvekkili şirketin son hak edişinin işçilerden ibraname alınmaması nedeniyle ödemediğini ileri sürerek,

dava konusu ihale kapsamında müvekkili firma bünyesinde çalışan personelin kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğup doğmadığının tespiti, kıdem ve ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğünün davalı kuruma ait olduğunun tespitini, ihale kapsamında davalı kuruma verilmiş toplam 325.000,00 Türk Lirası tutarlı kesin teminat mektuplarının iadesini, ödenmeyen hak ediş bedelinden şimdilik 1.000,00 Türk Lirası'nın avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 25.05.2019 tarihli talep artırım dilekçesi ile; hakediş bedeline ilişkin dava değerini 47.798,06 Türk Lirası olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davacının son hak ediş alacağının ödenmesi ve teminat mektuplarının iadesi yönündeki taleplerinin sözleşmeye aykırı olduğunu, işçilerin kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğünün davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı kurumun işçilerin son ay maaşlarını ödemesi sebebiyle son hakediş bedelinden kalan kısmın 47.798,06 Türk Lirası olduğu, ibranamelerinin alınmaması ve diğer eksiklikler sebebiyle kalan kısmın ödenmesi ve teminat mektubunun iadesi şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararı, Dairemiz'in 27.04.2021 tarih 2021/2118 E. ve 2021/1976 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya ilk derece mahkemesine gönderilmekle, ilk derece mahkemesinin bozma ilamına uyarak verdiği teminat mektupları yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer taleplerin kabulüne ilişkin kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-İlk derece mahkemesince teminat mektuplarının iadesine ilişkin talep yönünden davalı yararına teminat mektuplarının bedeli üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2- Dava, hizmet alım sözleşmesi uyarınca, davacı yüklenicinin son hakediş bedeli alacağının ödenmesi ve teminat mektuplarının iadesi istemlerine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince verilen ilk kararın temyizi üzerine Dairemiz bozma ilamında; işçilerin kıdem tazminatı alacaklarının bulunup bulunmadığı ve ayrıca SGK sistemine 25 işçi yönünden girilen kodun, sözleşmenin süresinin bitimine bağlı yapılan rutin bir bürokratik işlem olup olmadığı, bu işçilerin aynı işyerinde çalışmaya devam edip etmediği, sonuç olarak, ibraname ibraz edilmesi gereken tarih itibariyle tüm bu işçilerin kıdem tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı araştırılmadığı belirtilerek, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası dosyaya sunulan belgelerden hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştırılan dava dışı işçilerin kıdem tazminatları hesaplanarak davacının davalı uhdesindeki son hakedişinin bakiyesi olan 47.798,06 Türk Lirası'ndan mahsup edilerek kalan kısım davacı tarafından davalı idare hesabına gönderildiği ve dava dışı işçilere kıdem tazminatlarının ödendiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki 03.12.2013 tarihli iletim ve trafo merkezlerinin işletilmesi işini konu olan hizmet alım sözleşmesinin ilgili hükümleri (36.2.9., 36.4.4. vd.) dikkate alındığında, kıdem tazminatı da dahil olmak üzere, işçilerin iş kanunu ve diğer mevzuattan doğan sorumluluklarının yükleniciye ait olduğu açıktır.

Her ne kadar mahkemece aynı işyerinde çalışmaya devam eden işçilerin iş akitlerinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermediği kabulü ile son hakediş bedelinden bakiye 47.798,06 Türk Lirası'nın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş ise de yukarıda açıklandığı üzere davalı idare tarafından bu bedelden dava dışı işçilere kıdem tazminatı alacaklarının ödendiği anlaşıldığından işçilik alacaklarının sorumlusu da sözleşme gereğince davacı yüklenici olduğundan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. İlk derece mahkemesince verilen karar, yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun görülmediğinden bozulması gerekmiştir.