Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/4206 K.2024/266

Taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ve davalılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... ve davalılar ..., ..., ..., ... vekilinin istinaf başvuruları, "davalıların yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmalarının doğru görülmediği" gerekçesiyle kabul edilmiş ve İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 20.04.2022 tarih ve 2021/4322 Esas, 2022/2266 Karar sayılı kararı ile yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına, 14.467,45 TL onama harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ...'dan alınmasına karar verilmiştir.

Davalılar ..., ..., ..., ... vekili 16.11.2023 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde, verilen onama kararında temyiz harcı yönünden maddi hata yapıldığını, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesinin 2020/328 Esas, 2020/247 Karar, ve 10.12.2020 tarihli ilamı ile "dava tarihi itibariyle davacı yüklenici tarafından henüz iskan raporu alınmamış olması da dikkate alınarak davanın açılmasına davalıların sebebiyet vermemesi nedeniyle istinaf kanun yoluna başvuran davalıların yargılama gideri harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının doğru görülmediği belirtilerek,

tarafların iddia ve savunmaları ile toplanan delillere göre, davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılmasına” karar verildiğini ve yeniden hüküm kurulduğunu, diğer bir deyimle davanın açılmasının müsebbibi olmayan davalı müvekkilleri ..., ..., ... ve ...’ın tüm yargılama giderlerinden, tüm harçlardan ve karşı vekalet ücretinden sorumlu olmayacağının sübuta erdiğini, bu yöndeki istinaf kararı Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından onanmış olduğundan,temyiz onama harcının da alınmaması gerektiğini,

müvekkillerinden 15.369,75 TL onama harcı alınması gerektiği yönündeki hesap hatasının düzeltilerek, peşin alınan temyiz harcının iadesine karar verilmesini, şayet Dairenin aksi düşüncede olması halinde nispi değil, müvekkillerinden maktu temyiz harcının alınmasını ve mahsubu ile yatırılan fazla temyiz harcının iadesini sağlayacak şekilde hesap hatasının giderilmesini, şayet Dairenin yine aksi düşüncede olması halinde; mirasçılık sıfatı nedeniyle tüm davalılar arasında mecburi dava arkadaşlığı olduğu gözetilerek,

dört temyiz eden davalıdan, her bir davalıdan ayrı ayrı değil, tüm temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen olmak üzere tek bir "temyiz onama harcı" alınacak şekilde hesap hatasının giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "Hükmün Tashihi" kenar başlıklı 304 üncü maddesinin birinci fıkrasında:

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... " hükmü yeralmaktadır.

Yapılan inceleme neticesinde, onama ilamında, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması nedeniyle 492 sayılı Harçlar Kanunu ve bağlı tarife uyarınca hesaplanan 15.369,75 TL temyiz onama harcından 3.902,30 TL temyiz peşin harcının mahsup edilerek 14.467,45 TL kalan harcın davalılar ..., ..., ... ve ...’dan alınmasına karar verildiği, belirlenen onama harcının davalılardan ayrı ayrı tahsili ile ilgili bir karar verilmediği görülmüş, temyiz onama harcından, temyiz peşin harcının mahsubu sonucu kalan harç miktarının "11.467,45 TL" olarak yazılması gerekirken, maddi hata sonucu "14.467,45 TL" yazıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda onama ilamında yer alan harç hesabının HMK'nın 304/1. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesine ve ... bu kararın HMK'nın 304/2 maddesi uyarınca 6. Hukuk Dairesinin 2021/4322 Esas, 2022/2266 Karar sayılı ve 20.04.2022 tarihli ilamına eklenmesine karar verilmiştir.