Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/439 K.2023/333

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın yargı yoluna ilişkin dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen yargı yolu dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine ilişkin kararın istinaf incelemesi sonucunca bölge adliye mahkemesince kaldrılmasına ve adli yargının görevli olması nedeniyle uyuşmazlığın esasının incelenmesine amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir. Bu durumda, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.