Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/545 K.2024/3293

1-İlk derece mahkemesince, davacı idare tarafından açılan fazla ödenen iş bedelinin iadesi istemli davada, alınan bilirkişi raporu ile kesin hesabın çıkartıldığı, davalı yüklenicinin hakedişlerinden kesilen KDV tevkifatının fazla ödenen iş bedelinden mahsubu ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 2020/2398 Esas, 2020/2977 Karar sayılı ilamıyla ve Harçlar Kanunu uyarınca dava değeri üzerinden yatırılması gereken harçlar yatırılmadan yargılamaya devam edilip sonuçlandırılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4-İlk derece mahkemesinin bozma üzerine verdiği asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile 137.890,39 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair kararına karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriğinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine davacı idarece, hesaplanan alacaktan KDV tevkifatı kesintisi yapılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle karar temyiz edilmiş ise de, alınan bilirkişi raporu ile davalı yüklenicinin tüm hak edişlerinin 2/10 oranında KDV tevkifatına tabi tutulduğu, davalıya ödenmediği, davacı tarafça gelir kaydedildiği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir