KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2023/822 E., 2024/3586 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/897 E., 2022/1119 K.
- Karar
- İstinaf Başvurularının Esastan Reddine
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/767 E., 2022/128 K.
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
1- İlk derece mahkemesince, asıl davada istirdat ve tazminat ile karşı davada alacak ve tazminat davasında eserin tamamlanıp teslim edildiği anda bedel borcunun muaccel olduğu, davacı iş sahibinin kayıtlarına göre işin ifasının gerçekleştirilmediği, sistemin eksiksiz olarak çalıştırılıp davacıya teslim edilmediği ve kesin kabulün yapılmadığı, davalı yanca gerçekleştirilen tarama ve bunun sisteme aktarılması işinin geri verilmesi söz konusu olmadığından buna ilişkin bedelin yükleniciye ödenmesi gerektiği, davalıya yapılan fazla ödemenin 472.000,00 Türk Lirası olduğu, davacının talebinin ise 50.000,00 Türk Lirası olduğu,
davacının gelir kaybı talebi yönünden ise gelir kaybının gerçekleştiğine ilişkin delil sunulmadığı, asıl dava yönünden istirdat talebinin kabulüne, maddi tazminat isteminin reddine, karşı dava yönünden; sözleşmenin iş sahibi tarafından haklı nedenle feshedildiği, yüklenicinin yaptığı iş bedelini talep edebileceği, iş sahibi tarafından yükleniciye fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
2- İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/822, K. 2024/3586, 21 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama