KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2023/852 E., 2024/3008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/525 E., 2021/208 K.
- Davalılar
- 1-... 2-... vekili Avukat ...
- Dava tarihi
- 30.10.2015
- Karar
- Davanın Reddi
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
1-İlk derece mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasında davalı arsa sahiplerinin tacir olmadığı, davacı yüklenici yapı kooperatifinin de tacir niteliği taşımadığı, davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.
2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin (Kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 11.10.2018 tarih, 2016/473 E. ve 2018/4675 K. sayılı ilamıyla söz konusu kararın onanmasına karar verilmiştir.
3- Asliye hukuk mahkemesince, davacı yüklenicinin A ve C Blokları tamamlayıp yapı kullanma izin belgesi almış ise de B Blok inşaatını tamamlamadığı, bu Blok'un tamamlanma oranının % 60 seviyesinde olduğu ve inşaatın yarım bırakıldığı, öncelikli edim yükümlülüğü bulunan davacı yüklenicinin B Blok'un inşaatını tamamlayıp yapı kullanma izin belgesi almadan ve aralarındaki takas anlaşması gereğince bu Blok'taki arsa sahiplerine bırakılan bağımsız bölümleri eksiksiz olarak teslim etmeden edimini tam olarak yerine getirmiş sayılamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
4- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı yüklenicinin sözleşme kapsamındaki tüm edimlerini yerine getirmediğinden bağımsız bölümlerin kendisine devredilmemesi nedeniyle gecikmeden kaynaklı ceza-i şartı ve kira tazminatı isteyemeyeceği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/852, K. 2024/3008, 26 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama