KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2024/1398 E., 2024/3737 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2020/1824 E., 2024/291 K.
- Hüküm/karar
- Ret
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/506 E., 2020/261 K.
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
1-İlk Derece Mahkemesince; davalının tahsil ettiği stant satış gelirlerinin davacıya iadesi istemli asıl dava ile ilave iş bedelinin davalı karşı davacıya ödenmesi istemine ilişkin karşı davada, sözleşme kapsamında davacıya ödenmesi gereken stant satış gelirinin ödenmediği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, sözleşme kapsamı dışında yapıldığı ileri sürülen ilave işlere ilişkin davalı-karşı davacının iddialarının somut delille ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı-karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3-Bu karara karşı süresinde davalı karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine, asıl davada hükmedilen bedelden KDV tutarının düşülmesi gerektiğine ilişkin savunmanın HMK'nın 357. maddesi gereği ilk derece mahkemesinde ileri sürülmediği nazara alınarak temyiz incelemesi yapılmadığı, sözleşme hükümleri uyarınca davalı karşı davacının sözleşme kapsamındaki işlere ilişkin taleplerinin yerinde olmadığı,
sözleşme kapsamı dışında yapıldığı ileri sürülen ilave işlere ve mahsup talebine ilişkin ise davalı-karşı davacının iddiasını somut delillerle ispatlayamadığı, verilen kararının usul ve yasaya uygun olduğu nazara alınarak, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2024/1398, K. 2024/3737, 4 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama