Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/1704 K.2024/1988

1- İlk derece mahkemesince, İİK’nın 177/1.4. maddesi uyarınca doğrudan iflas davasında, şirket temsilcilerinin usulüne uygun olarak duruşmaya davet edildiği ancak gelmedikleri, kesinleşmiş mahkeme ilamlarına rağmen borcun ödenmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı şirketin iflasına karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi tarafından İİK’nın 177/1.4. maddesi uyarınca davalı şirket yetkililerine dinlenmeleri amacıyla bizzat davetiye tebliğ edildiği, şirket yetkililerinin duruşmaya katılmadığı, doğrudan iflası düzenleyen anılan maddede yer alan şekli düzenleme nedeniyle davalının aciz halinde olup olmamasının önem taşımadığı, depo emri çıkartılmasına gerek bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebeplerle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle davalı şirketin açmış olduğu iflas erteleme davasında mülga ancak derdest davalarda uygulanmasına devam edilen İİK'nın 179/b maddesi uyarınca iflas erteleme tedbirlerinden ilk tedbir tarihinden itibaren en fazla 5 yıl süreyle yararlanılabilecek olmasına göre davalı şirket vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.