Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/1830 K.2024/3829

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 Türk Lirası'nın tazmini talep ettiği, 23.06.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 193.289,78 Türk Lirası arttırdığı anlaşılmış olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 Türk Lirası'nın altında kalmaktadır.