Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/1878 K.2024/2235

1- İlk derece mahkemesince, iflas şerhinin kaldırılması davasında, müflis şirket ile dava dışı ...

Konut Yapı Kooperatifi arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiği, müflis şirketin bu sözleşme kapsamında dava dışı kooperatifin arsası üzerine imalat yaptığı ancak dava dışı kooperatifin müflis şirket aleyhine kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi istemiyle dava açtığı, anılan davanın kabul edilmesi halinde müflis şirketin yaptığı imalatlar nedeniyle davalı iflas masasının dava dışı kooperatiften alacağının doğacağı, dava konusu taşınmazı dava dışı kooperatifin davacılara sattığı, satış bedelinin satış tarihindeki piyasa rayiç değerinden düşük olduğu,

davalının savunmalarında davacılar ile dava dışı kooperatif arasında muvazaa bulunduğu iddiasının olduğu, davalı iflas masasının tapu kaydına iflas şerhi işletmesinde hukuki yararının bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından; iflas şerhinin müflise ait ayni veya sınırlı ayni haklar üzerine konulabileceği, iflas şerhi konulduğu tarihte davaya konu taşınmazın davacılar adına kayıtlı olduğu, davalı-müflis şirketin bu taşınmaz üzerinde herhangi bir hakkının bulunmadığı gibi dava dışı kooperatife de ait olmadığı, davalı yanın muvazaa iddiası olmadığı gibi tasarrufun iptaline yönelik de bir dava açmadığı,

davacıların taşınmazı üzerinde herhangi bir şerh yokken satın aldıkları, bu satın almadan 2 ay sonra konulan iflas şerhinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; davanın kabulü ile taşınmaz üzerine konulan iflas şerhinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

3- Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 03.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

4- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

4.1. HMK'nın 93. maddesine göre resmi tatil günleri süreye dahildir ve sürenin son gününün resmi tatil gününe rastlaması halinde, süre tatili takip eden ilk iş günü çalışma saati sonunda biter. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar ile temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı belirtilmiş ise de; Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliği tarihi 27.03.2024 olup, sürenin son günü olan 10.04.2024 tarihi Ramazan Bayramına denk geldiği için sürenin son günü tatili takip eden ilk iş günü 15.04.2024 tarihi olduğuna göre 15.04.2024 tarihinde verilen temyiz dilekçesi uyarınca davalı vekilinin temyizi süresinde olduğundan ek kararının kaldırılarak temyiz incelemesi gerekmiştir.

4.2. Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde; kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.