Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/1897 K.2024/2340

Taraflar arasındaki alacak ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.02.2024 tarih, 2022/5107 Esas ve 2024/620 Karar sayılı karar ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince bozma ilamı sonrasında dava dosyası sehven esasa kaydedilmiş, 19.03.2024 tarihli ara karar ile davalı vekilinin ihtiyati tedbir talebi kabul edilmiş, 16.04.2024 ve 19.04.2024 tarihlerinde ihtiyati tedbire karşı yapılan itirazların reddine karar verilmiştir.

Yargıtay İçtihatı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 21.02.2014 tarihli, 2013/1 E., 2014/1 K. sayılı kararında özetle; ilk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına karar verilmiştir.

Temyizi kabil olmayan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davacı vekilinin, feri müdahiller ... ve ... vekilleri ile 3. kişi ... vekilinin ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin reddine dair İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 16.04.2024 ve 19.04.2014 tarihli ara kararlarına yönelik temyiz isteminin HUMK'un 432/4. madde hükmü uyarınca reddi gerekmiştir.