Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2068 K.2024/3934

1-Taraflar arasındaki görülen kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali mümkün olmaması halinde çıkma payı alacağının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince; davalı vekilin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine, davalı kooperatif tarafından davacıya gönderilen her iki ihtarname ile aidat borcunun 1 ay içerisinde yatırması, yerine getirmediği takdirde kooperatif üyeliğinden çıkarılacağına yönelik ihtarnamelerin usulüne uygun olarak davacının Türkiye'deki adresine tebliğ edildiği,

borcun ödenmemesi üzerine 26.10.2017 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile davacının kooperatif üyeliğinden ihracına karar verildiği ve ihraç kararının bildirimi için Kuşadası 3. Noterliği vasıtasıyla 27.10.2017 tarihli ihtarname düzenlendiği, davacının Türkiye'deki adresinden ayrılarak İngiltere'deki adresinde bulunduğunun anlaşılması üzerine ihtarnamenin İngilizce tercümesinin Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü aracılığıyla yurtdışı tebligat usullerine uygun olarak 26.02.2018 tarihi itibariyle tebliğ edildiği,

ancak davacının tebliğden itibaren 3 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra 23.06.2020 tarihinde dava açtığı gerekçesiyle hükmün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının ihraç prosedürünün Kooperatifler Kanunu'na ve ana sözleşmeye uygun olduğu, davacının çıkma payı alacağının ayrı bir dava ile tahsilinin mümkün olduğu gözetildiğinde, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.