Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2447 K.2024/3264

Dava, yabancı hakem kararının tenfizine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde özetle; Rusya Federasyonu Sverdllovsk Bölgesi Tahkim Mahkemesi tarafından davalıdan olan alacağının tahsiline ilişkin verilen kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde özetle davanın reddine talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince ülkeler arası karşılıklılık bulunduğu ve tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan kabulü ile kararın kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verilmesine ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince ülkeler arası karşılıklılık bulunmadığı gerekçesi ile usul ve yasaya aykırı görülerek istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın reddi kararı verilmiş ise de;

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacının tenfizini istediği kararın Rusya Federasyonu Sverdllovsk Bölgesi Tahkim Mahkemesi tarafından verildiği, tenfiz şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilirken, hakem kararlarının tanınması ve tenfizine ilişkin 1958 tarihli New York Konvansiyonu'na göre değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerektiği, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde belirttiği Adalet Bakanlığı ve Dış İşleri Bakanlığından gelen müzekkere cevaplarının içeriğinin incelenmesinde MÖHUK hükümlerine göre karşılıklılık esasına göre değerlendirme yapıldığı anlaşılmaktadır.

1958 tarihli New York Konvansiyonu incelendiğinde ise, ülkemizin 1992 yılında taraf olduğu, Rusya Federasyonu'nun ise 1960 yılında taraf olduğu anlaşılmakla, iki ülke arasında karşılıklılık esasının bulunduğunun kabulü ile işin esasına girilerek tenfiz şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.