Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2746 K.2024/4206

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatifin ortağı olduğunu, kooperatife 55.000,00 Türk Lirası ödeme yaptığını, D blok 4. katın müvekkiline verileceğinin kararlaştırılmasına rağmen dairenin başkasına devredildiğini ileri sürerek müvekkilinin kooperatif üyesi olduğunun tespiti ile davaya konu taşınmazın rayiç değerinin hesaplanarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir

Davalı ... vekili, davalı ...’ın kooperatifin işlerin yürüten... inşaatın ortağı olduğunu, davacının ödediği paraları haricen aldığını, kooperatife ödeme yapılmadığını, davacının bahse konu üyeliğini bu şahsa devrettiğini, bu şahıstan parasını tahsil edemeyince kooperatif aleyhine dava açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ..., ..., kooperatif yönetim kurulu üyesi olduklarını, davacının ödemelerini davalı ...'a yaptığını, tahsili talep edilen borçtan sorumlu olmadıklarını, savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davacının kooperatif üyesi olduğuna dair Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/2016 E., 2013/116 K. sayılı kararının kesinleştiği, davalı ...'ın davalı ... temsile yetkili olmadığı halde davalıdan para aldığı, bu paraya karşılık 2 adet çek verdiği çeklerin karşılıksız kaldığı, davalı ...’ın yaptığı işlemlerin kooperatifi bağlayıcı ve sorumluluk doğurucu işlem kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 2015/2667 E. ve 2015/7985 K. sayılı ilamıyla davacının kooperatif üyesi olduğunun sabit olduğu, kooperatifin inşaatlarını yapan davalı ...'ın kooperatife ait taşınmazı davacıya sattığı ve bir kısım bedel aldığı anlaşılmakla birlikte bu bedelleri kooperatife aktarıp aktarmadığı, aktarmamış ise bu bedelin adı geçen davalıdan tahsili gerektiği, davacının davalı kooperatife de ödemeler yaptığı ve halen üye olması sebebiyle, davalı ... tarafından kooperatife aktarılmış bedeller var ise bununla birlikte, aktarılmamış ise kooperatife yapılan ödemeler nazara alınarak davacıya ödenmesi gereken tazminatın hesaplanarak bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyarak yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı ...'a yaptığı ödemeleri, davalı ...'ın kooperatif hesabına aktarmadığı davalı ...'ın kendisine ödenen tutar ile sorumlu olduğu, davacının kooperatife yaptığı ödemelerin toplamı 41.000,00 Türk Lirası olup, 6'lı formül uyarınca kooperatiften talep edilebileceği bedelin 46.752,00 Türk Lirası olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 46.752,00 Türk Lirası'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kooperatiften, 8.248,00 Türk Lirası'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, diğer davalılar yönünden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz istemlerinin incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı kooperatif vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2- Davacı taraf dava dilekçesinde dava değerini 55.0000 Türk Lirası olarak göstermiş, Mahkemece, davalı kooperatif bakımından davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde reddedilen 8.248 Türk Lirası üzerinden davalı koopertif lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT göre 8.248 Türk Lirası nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı kooperatif lehine vekalet ücreti verilmemesi doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/7 nci maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.