Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/277 K.2024/1997

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetveline itiraz isteminde davalı alacaklının alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davacı banka tarafından 07.01.2015 tarihinde hesabın kat edildiği, 15.05.2015 tarihinde ihtiyati haciz kararı alındığı, davalı alacağının ise resmi belge niteliğindeki 21.10.2014 tarihli ipotek senedine dayandığı, davalı alacağın varlığını, davacı bankanın hesap kat ihtar ve ihtiyati haciz tarihinden önce düzenlenmiş resmi belge ile ispat etmiş olduğu gerekçesiyle, yeniden esas hakkında hüküm tesisi ile davanın reddine karar verilmiştir.

3-İstinaf Mahkemesinin bu kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 12.09.2023 tarih, 2022/4868 E. ve 2023/2665 K. sayılı ilamıyla ve davacı bankanın alacağının 04.03.2013 tarihli genel kredi sözleşmesinden kaynaklandığı, davacı bankanın alacağının davalının 21.10.2014 tarihli ipotek tesisinden önce doğduğu, ispat yükü kendisinde olan davalı alacaklının ipoteğe konu alacağının varlığını ve miktarını birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlayamadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4- İstinaf Mahkemesinin bozma üzerine verdiği ikinci karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, bozma doğrultusunda karar verildiği ve istinaf nedenleriyle sınırlı, usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.