Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2831 K.2024/4264

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Müflis Çalışkan İç ve Dış Tic. San. A.Ş. vekilince duruşmasız, davalılar ..., ..., ... ve ... vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin duruşma isteğinin mahiyetten reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ile gayrinakdi ve nakdi kredi sözleşmeleri imzalandığını, diğer davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak bu sözleşmeleri imzaladıklarını, kullandırılan kredi borçlarının ödenmesi için davalılara ihtarname gönderildiğini, borcun ödenmemesi üzerine davalılar aleyhine icra takibine geçildiğini, davalı şirketin takibin tamamına, diğer davalıların ise kısmî itirazda bulunduklarını ileri sürerek itirazların iptaline, takibin devamına, %40 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi sunmamışlar, yargılama esnasında davalı şirketin borca itirazının bulunmadığını, takibin durdurulmasının istendiğini, diğer davalıların ise kısmî itirazda bulunduklarını, itiraz edilmeyen kısım için davacının alacaklı bulunmadığını savunarak, davanın reddi ile %20’den az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/1111 Esas, 2015/350 Karar sayılı ve 07.10.2015 tarihli kararı eldeki davanın konusu ve sebebi aynı olduğu gerekçesiyle davanın derdestlik dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesinin bu kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nin 2018/3265 Esas, 2019/4244 Karar sayılı ilamı ile incelemeye konu davadan önce davacı tarafından Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/1111 Esas, 2015/594 Karar sayılı ve 07.10.2015 tarihli kararı ile banka teminat mektubu ve çek yaprağı bedelinin depo edilmesi istemli açılmış dava olduğu, davanın taraflarının, konusunun ve sebebinin eldeki davadan farklı olduğu, eldeki davada işin esasının incelenmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, davalı borçlu şirketin iflas ettiği bu nedenle şirket açısından davanın kayıt kabul davasına dönüştüğü, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre hem davalı ...'ın 5.641.091,72 TL asıl alacak, 271.206,11 TL işlemiş faiz, 13.560,31 TL BSMV den sorumlu olduğu, diğer kefillerin ise.

20.983.726,70 TL asıl alacak, 735.532,08 TL işlemiş faiz, 36.776,60 TL BSMV den sorumlu olacakları gerekçesi ile davalı kefiller yönünden davanın kısmen kabulüne, asıl borçlu, müflis şirketin borcunu tespit için Gaziantep İcra Dairesi'nin 2015/24415 Esas sayılı takip dosyasına müzekkere yazılarak iflasın açıldığı 09.11.2016 tarihi itibarı ile kapak hesabı istenildiği borcun bu tarih itibarı ile 37.880.138,81 TL olduğunun bildirildiği gerekçesi ile borçlu müflis şirket bakımından bu miktarın masaya kayıt ve kabulüne karar verilmiştir

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili, davalı Müflis Çalışkan İç ve Dış San. A.Ş. vekili ve davalı kefiller ... ve arkadaşları vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Davacı alacaklı banka tarafından davalı borçlu şirket ve kefillerine karşı açılan itirazın iptali davasında yargılama aşamasında ifasına karar verilen Çalışkan İç ve Dış Tic. San. A.Ş. yönünden dava kayıt kabul davasına dönüşmüş olup, İİK'nın 235/3. maddesi hükmü uyarınca basit yargılama usulüne tabidir. Bu durumda, mahkemece davalı müflis ile diğer davalılar hakkındaki davanın farklı yargılama usulüne tabî olduğu gözetilerek davalı Müflis Şirket ile ilgili dosyanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydı ve tabî olduğu yargılama usulüne göre yargılamanın yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın, bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre de; davalı müflis şirket yönünden Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2015/239 Esas, 2015/184 Karar sayılı kesinleşmiş ilamı ile takibin iptaline karar verildiği, borçlu şirket bakımından davanın kayıt kabul davasına dönüştüğü de dikkate alındığında takip talebine bağlı kalınmaksızın borçlu müflisin gerçek borcunun araştırılarak tespiti gerekirken, icra dosyası kapak hesabı dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı kefiller yönünden ise, icra takibine kısmen itiraz ettikleri, 18.551.438,67 TL borcu açıkça kabul ettikleri dikkate alınmaksızın davanın kısmen kabulü ile 21.756.237,39 TL üzerinden takibin devamına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre, taraflar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.