Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2896 K.2024/4069

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ile dava dışı yüklenici arasında düzenlenen sözleşme gereği yükleniciye verilmesi gereken 4 numaralı bağımsız bölümü 18.02.2005 tarihli harici satış sözleşmesi ile 60.000,00 TL karşılığında dava dışı yükleniciden satın aldığını, dava konusu taşınmazın davalı kooperatifin yükleniciye olan borcundan dolayı müvekkiline satıldığını ve her ne isim altında olursa olsun ödeme yapılmayacağı şartını içeren sözleşmenin düzenlendiğini, buna istinaden ortaklık pay senedi verildiğini,

davalı kooperatifin Antalya 22. Noterliği’nin 08.07.2020 tarihli ve 10066 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile bildirilen 02.07.2020 tarihli kararı ile kooperatif ortaklığından çıkarıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, 02.07.2020 tarihli kooperatif ortaklığından çıkarılmasına ilişkin işlemlerin geçersizliğinin tespiti ile ihraç ve ortaklıktan çıkarma işlemlerinin ve kararlarının iptalini, müvekkilinin davalıya borcunun bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı süresinde davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Antalya 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 08.03.2013 tarihli, 2012/197 Esas, 2013/73 Karar sayılı kararı uyarınca davacının davalı kooperatife ana sözleşme gereği müracaatla kabul edilmiş üye olmadığı ve üyelikle ilgili hiçbir borcunun bulunmadığı belirtilerek davanın kabulüne karar verildiği, verilen kararın kesinleştiği, davacının davalıya borçlu bulunmadığı ve ihraç kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının üyeliği nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, davalı kooperatif yönetim kurulunun 02.07.2020 tarihinde almış olduğu davacının ihracına ilişkin kararın iptaline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce, davaya konu taşınmazın, davacı yanca ödenen satış bedelinin davalı kooperatifin yüklenici şirkete olan borçlarından mahsup edilmek suretiyle yüklenici şirketten satın alındığı, davacının, davalı kooperatife ana sözleşme gereği müracaatla kabul edilmiş üye olmadığı ve üyelikle ilgili hiçbir borcunun bulunmadığının anlaşıldığından davacının davalı kooperatiften ihracı kararının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali ve menfi tespit talebine istemine ilişkindir.

Davacı tarafından davalı aleyhine açılan davada Antalya 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2012/197 Esas, 2013/73 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacının davalı kooperatife borçlu olmadığının tespitine ve davalı kooperatif yönetim kurulunun 25/03/2012 tarihinde almış olduğu davacının ihracına ilişkin kararın iptaline karar verildiği, kararın Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 10.09.2013 tarihli, 2013/4212 Esas, 2013/5261 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sözü edilen dava dosyasında mahkemece davacının daire bedelini yükleniciye ödeyerek davalı kooperatife ortak olduğu kabul edilmiş olduğundan davacının peşin sermayeli ortak olduğunun kabulü gerekir. Peşin sermayeli ortakların yapım gideri ödeme yükümlülüğü bulunmamakla birlikte yönetim ve genel giderlere katılma borcu devam etmektedir.

Mahkemece bu hususlar dikkate alınarak davalı kooperatif tarafından Antalya 22. Noterliği’nin 01.11.2019 tarih ve 14443 yevmiye numaralı ihtarnamesi ve 24.12.2019 tarih ve 18126 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile istenen alacağın niteliğinin uzman bilirkişi marifeti ile belirlenmesi, buna göre ihtarların usulüne uygun olup olmadığının değerlendirilmesi ve yine ihraç kararının yetkili kişilerce alınıp alınmadığı da değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu verilen karar doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.