Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/3072 K.2024/4338

1- İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesinden kaynaklı alacak davasında, cevap dilekçesinde dava konusu borcun miktarı itibariyle ikrar edildiği, sadece alacağın muaccel olmadığı savunmasında bulunulduğu, bu bakımından 3.928.905,00 Türk Lirası alacağın varlığının ihtilafsız olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı ve yine; davaya konu alacağın 19/04/2019 tarihinde tahakkuk ettirildiği, hizmet işleri genel şartnamesinin 42. maddesi ile "...hak ediş raporu yüklenici veya vekili tarafından imzalandığı tarihten başlamak üzere en geç sözleşmesinde yazılı sürenin sonunda, eğer sözleşmede bu hususta bir kayıt yoksa otuz gün içinde tahakkuka bağlanır, bu tarihten başlamak üzere otuz gün içinde ödeme yapılır" düzenlemesine yer verildiği,

19/04/2019 tarihinden otuz gün sonra ve dahi 27/11/2020 dava tarihine kadar, tahakkuk ettirilen hak edişin davalı yanca ödenmediği ve davacının hak ediş raporu ve tahakkuk evrakında yazılı 3.928.905,00 Türk Lirası miktarı kadar alacaklı olduğu sabit olduğundan, bilirkişi incelemesine ihtiyaç duyulmadan verilen davanın kabulü kararında bir isabetsizlik olmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.