Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/3266 K.2024/4694

1- İlk Derece Mahkemesince, İİK.' nun 235' nci maddesi gereğince iflas tasfiyesinde düzenlenen sıra cetveline yönelik kayıt ve kabulü istemine ilişkin davada, davacının alacağının temelinin ispatlanamadığı gibi temel ilişkinden soyut niteliği olan çek niteliğindeki davaya konu 153.000 USD bedelli çekin ve ekindeki 16/10/2018 tarihli mutabakatnamenin her zaman düzenlenmesi mümkün olduğu, şirket defterlerine kayıt edilmeyen talebe konu çekle ilgili davalının kabulünün iflastan sonra müflis şirketi ve mahkemeyi bağlayamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı vekilinin, 153.000,00 USD bedelli çekin keşidecisinin müflis şirket olmadığı, şirket yetkilisi olduğu,

davacının bu çeke dayalı olarak müflis şirketten alacaklı olduğunun kabul edilemeyeceği, davacının alacağının mevcudiyetini gerçek bir hukuki ilişkiye dayanan, sonradan düzenlenmesi mümkün olmayan ve birbirini doğrulayan delillerle ispatlaması gerektiği, söz konusu mutabakat metninin şirket yetkilisi tarafından imzalandığı kabul edilse dahi, söz konusu belgenin şirket defterlerine işlenmediği, her zaman düzenlenmesi mümkün olan ve başka delillerle doğrulanmayan mutabakat metninin tek başına alacağın varlığını ispata yeterli olmadığı dikkate alınarak temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.