Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/3329 K.2024/4914

1) İlk Derece Mahkemesince sıra cetveline şikayette, şikayet edenin sıra cetvelinde ilk sırada kendisine pay ayrılan ...'in mal rejiminden kaynaklı olarak başlatılan icra takibinde, esasen konu edilen boşanmanın muvazaalı olduğunu belirterek şikayette bulunduğu, bu kapsamda sıra cetveline itirazın yalnızca sıraya yönelik olması halinde icra mahkemelerinin görevli olduğu, şikayete konu itirazın ise alacağın esasını da kapsadığı, bu nedenle şikayetin genel mahkemelerde incelenmesi gerektiği gerekçesiyle HMK'nın m.114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığı nedeniyle şikayetin usulden reddine, dosyanın kararı kesinleştiğinde ve talep halinde görevli ve yetkili asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde, şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine; HMK m. 353/1,b gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3- Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlarının temyiz edilemeyeceği HMK 362/1-c maddesinde düzenlenmek suretiyle bölge adliye mahkemesinin bu konuda verdiği kararın kesinliği vurgulanmıştır. Görevsizlik kararının istinaf yolu incelemesi ile davaya bakacak mahkeme kesin olarak belirlenmiş olacaktır. Bu kesin belirlenmeye rağmen daha sonra yeniden mahkemenin görevli olup olmadığının Yargıtay'ca yeniden tartışılıp farklı bir sonuca varılabilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, kararın kesin olması nedeniyle reddi gerekmiştir.