Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/3387 K.2025/123

Davacılar vekili, davacıların tekstil sektöründe faaliyet gösterdiğini, gelir gider dengesi ve nakit akışlarındaki bozulmaların faaliyetini sürdürdüğü işletmesinde ekonomik güvenliğini tehlikeye soktuğunu, gerçek kişi işletmenin ise aktiflerin alacaklılarının alacaklarını karşılamaya yettiğini ileri sürerek borçlular hakkında geçici ve kesin mühlet kararları verilerek yargılama neticesinde konkordatonun tasdik edilmesini talep etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince davacılardan ... ile ...in alacaklılar toplantısında yeterli oyu alamadığı, davacı şirketin ve ...’in ise faizsiz ve 36 aylık vadede dahi söz konusu borçları ödeyemeyeceğinin sabit olduğu, projenin bu yönüyle kabul edilebilir bir tarafı bulunmadığı, davacı şirketin ve ...’in borca batık olduğu gerekçesi ile iflaslarına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı, dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı dikkate alındığında davacılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece davacı ...’in de borca batık olduğu gerekçesi ile iflasına karar verilmiş ise de İİK’nın 179. maddesi uyarınca doğrudan iflas sebebi olan borca batıklığın sadece sermaye şirketleri ve kooperatifler için mümkün olduğu, İİK’nın 308. madde atfı gereği İİK’nın 177 ve 178. maddeleri uyarınca gerçek kişi tacir yönünden bir iflas sebebinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği, farklı bir iflas sebebinin bulunmaması halinde gerçek kişi tacir yönünden İİK’nın 179. maddesi uyarınca iflas kararı verilemeyeceği de dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle re'sen bozulması gerekmiştir.