KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2024/3617 E., 2024/5196 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Aralık 2024
- Mahkemesi
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/929 E., 2024/1922 K.
- Karar
- Esastan Red
- İlk derece mahkemesi
- İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/812 E., 2024/224 K.
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
1- İlk Derece Mahkemesince, kooperatifin tasfiyesi yönünde karar alınmış olmakla tasfiye işlemleri yönünden Kooperatifler Kanunu 98. madde atfıyla Türk Ticaret Kanunu’nun Anonim Şirketlere ilişkin 529. – 548. arasındaki hükümlere tabi olacağı, kooperatife ait taşınmaz hakkında gerekli işlemlerin yapılması ve tasfiyesinin sağlanmasının tasfiye kurulunun görevi içerisinde yer aldığı ve mahkemenin tasfiye haline girmiş kooperatifin tasfiye işlemlerine müdahale etmesinin mümkün olmadığı,
ancak tasfiye memurunun sorumluluğunu gerektiren haller var ise anonim şirket yöneticileri hakkındaki sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı, somut olayda böyle bir iddia bulunmadığından davacının kooperatife ait taşınmazın satışıyla ilgili talebinin yapılacak genel kurulda tespit edilmesi ve değerlendirilmesi gerektiği, genel kurula karşı iptal davası açılması ya da kooperatif tasfiye memurlarının işi geciktirmesi halinde ise görevi kötüye kullanma veya ihmal fiilleri dikkate alınarak TTK m. 553 hükümlerine göre yargılanmaları için dava açılmasının mümkün olduğu,
somut olayda böyle bir talep de bulunmadığından davacının davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3- Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından davanın reddinin usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2024/3617, K. 2024/5196, 26 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama