Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/556 K.2025/1115

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların murisinin 27.02.2014 tarihinde .....’a vekalet verdiğini ve vekille davacı arasında 17.03.2015 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, inşaat projesinin komşu parseli de kapsaması nedeni ile bitişik parsel maliklerinin de sözleşmede imzası olduğunu, sözleşmenin imzalanmasından sonra imar değişikliği olduğunu, bu durum gecikmeye neden olacağından davalılara ihtar edildiğini ve yeni imar planına göre ruhsat almak için çalışmalara başladığını,

belediyeye başvurularak ruhsat alınmaya hazır hale getirildiğini ancak davalıların ruhsat için başvuru yapmadıklarını vekalet de vermediklerini, bu durumun da ihtar edildiğini, davacının ruhsat alınması için harç ve mimari proje bedeli olarak 211.500,00 TL ödediğini, tevhid işlemi için 10.000,00 TL ödediğini, sözleşmenin ifasının davalılar nedeni ile imkansız hale geldiğini, sözleşmenin 6. maddesi uyarınca 150.000,00 TL'nin, imâr işlemlerinin biran evvel bitirilmesi için ödenen 356.359,57 TL zayiat bedelinin,

yapı denetim ücreti olan 59.994,42 TL’nin ve şu an için belirsiz olan mahrum kalınan kâr bedelinin davalılardan tashiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; sözleşmenin imzalandığı tarihten itibaren 9 ay içerisinde ruhsat alınması ve 36 ay içinde teslim edilmesi gerektiğini, davacıya edimlerini ifa etmesi için ihtar gönderilmesine rağmen gecikme için makul ve geçerli bir sebep sunulmadığını, sözleşmenin ifa edilmemesinde davacının kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmeye konu olan alanın uygulama imar planının iptal edildiği, iptal kararının TBK’nın başlangıçtaki objektif imkansızlık hükümleri gereği sözleşmenin ifasını imkansız kıldığı, yeni imar planının 28.07.2015 tarihinde belediye tarafından onaylandığı, davalı tarafından davacıya 29.03.2018 tarihinde ruhsat alınması için ihtar gönderdiği ancak ihtara rağmen alınmadığı, davacının yükümlülüklerini yerine getirdiği, sonraki imkansızlığın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve 1.159.016,47 TL alacağın davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde;

a. Sözleşmenin taraflarının tamamına dava açılması gerekirken diğer hissedarlara dava açılmadığını, paydaş olan arsa sahipleri arasında sözleşmenin feshinden kaynaklı talepler yönünden mecburi dava arkadaşlığı olduğunu,

b. Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2021/259 Esas sayılı dosyası ile geriye etkili fesih talep edilen davanın bekletici mesele yapılmasına ilişkin talebin haksız olarak reddedildiğini,

c. Yeni imar planının onaylandığı tarih olan 28.05.2015 tarih ile davalıların murisinin öldüğü tarih olan 07.07.2017 tarihleri arasında inşaat için yapı ruhsatı alınmadığını,

d. Yola terk bedelinin tahakkuk işleminden 7 ay sonra ödendiğini,

e. Bilirkişi raporunun hükme esas alınacak nitelikte olmadığını, 26 ay sürede neden ruhsat alınmadığına dair tespit içermediğini, davacının yaptığı masrafı hesaplarken gecikme cezalarının da dahil edilmesinin hatalı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ile davalıların murisi arasında 17.03.2015 tarihinde gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin akdedildiği, sözleşme imzalanmadan kısa süre önce sözleşmeye konu taşınmaza ilişkin imar planının iptal edildiği, yeni imar planının ise 28.07.2015 tarihinde onaylandığı, sözleşmede yüklenicinin 9 ay içinde yapı ruhsatını alması gerektiğinin kararlaştırıldığı, bu durumda yüklenicinin yeni imar planının onay tarihinden itibaren 9 ay içerisinde ruhsat alması gerektiği, yüklenicinin davalıların murisinin ölüm tarihine kadar yapı ruhsatını almadığı,

sözleşmede öngörülen sürenin aşıldığı dikkate alındığında davalıların murisin ölümünden sonra vekalet vermeyerek fesih iradelerini ortaya koymakla haklı oldukları, bu davanın açıldığı tarih itibari ile de fesih iradelerinin birleştiği, bu durumda davacı yüklenicinin menfi zarar kapsamında sadece davalılar yararına olan harcamaları hesaplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın açıklanan gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,