KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2024/714 E., 2024/3565 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/2009 E., 2023/2070 K.
- Hüküm/karar
- İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi
- İlk derece mahkemesi
- Arhavi Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/48 E., 2022/142 K.
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
1- İlk derece mahkemesince, Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dava dosyasında taraf teşkilinin sağlanması amacıyla TTK.'nın 547. maddesi uyarınca kooperatifin ihyası istemine ilişkin davada, bir kısım davalılar vekili davanın reddini istemiş, davalı Arhavi Ticaret Sicil Müdürlüğü temsilcisi davaya itirazlarının olmadığını beyan etmiş, davacıların murisi tarafından Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/144 E. sayılı dosyası ile açılan alacak davası henüz kesinleşmeden kooperatifin tasfiye sürecine sokularak sicilden terkin edildiği, tasfiye aşamasında derdest davanın dikkate alınmayarak tasfiyenin eksik bırakıldığı, bu nedenle davacıların kooperatifin ihyasını talep etmekte hukuki yararları bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
2- İlk derece mahkemesi kararına karşı bir kısım davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılması ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı bir kısım davalılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/144 E. sayılı dosyasında taraf teşkilinin sağlanması amacıyla TTK.'nın 547. maddesi uyarınca ihya davası açılması husunda davacıların hukuki yararı bulunduğu anlaşıldığından bir kısım davalılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2024/714, K. 2024/3565, 21 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama