Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/111 K.2025/4052

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı iş sahibi İda Yapı ile projeye özel malzeme tedarik sözleşmesi yaptıklarını, inşaatta kullanılacak malzemelerin üretim ve tedarikini sağladığını, davalının hak edişlerinden nakit teminat kesintisi yaptığını, iş davalıya teslim edilmesine rağmen nakit teminat kesintilerinin iade edilmediğini, teminat kesintisinin iadesinin diğer davalı ... ... A.Ş. ile davalı İda Yapı arasında yapılacak geçici ve kesin kabule bağlandığını ileri sürerek 143.431,62 Euro alacağın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı .... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; işin uygulayıcı firma tarafından eksik ve ayıplı yapıldığını, süresinde teslim yapılmadığını, bu hususun uygulayıcı firmaya ihtar edildiğini, zararları karşısında takas talebinde bulunduklarını, işin kusurlu ve eksik yapılması sebebiyle geçici ve kesin kabulün yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. 2. Davalı ... ... ... .... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; sözleşmenin tarafı olmadığını belirterek husumet itirazında bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan bilirkişi raporu ile davacı alacağından ayıplı işler sebebiyle ortaya çıkan miktar mahsup edildiğinde davacının bakiye alacak hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davalı İda Yapıya karşı açılan davanın reddine, diğer davalı ... A.Ş. yönünden sözleşmenin nisbiliği gereği sözleşmenin tarafı olmadığı gerekçesiyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece yol ve yönteme uygun alınan bilirkişi raporuna göre davacının yaptığı işlerde iadesi talep edilen nakit teminat kesintilerin miktarını aşacak şekilde ayıplı işler bulunduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş olmasının usul, yasa ve dosya kapsamına uygun olduğu, davacı yüklenicinin ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını ilk kez istinafında ileri sürdüğü anlaşılmakla bu konuda değerlendirme yapılmadığı,

sözleşmenin tarafı olmayan davalı ... ... ... .... Tur. A.Ş. yönünden husumetten verilen red kararında da usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu teminat kesintisi alacağın miktarı ve varlığı konusunda ihtilaf olmadığını, davalı iş sahibinin süresinden sonra sunduğu zarara ilişkin delillere dayanılarak rapor alınması ve hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, yine davalı iş sahibinin sonradan düzenlediği belgeler ile iddia ve savunmanın genişletilmesi yasağının ihlal edildiğini, işin eksik ve ayıplı yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, makul sürede ayıp ihbarının yapılmadığını, teminat iadesinin davalıların geçici ve kesin kabulü yapmalarına bağlandığını bu sebeple davalıların müteselsil sorumlu olduklarını, husumetten red kararının hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan nakit teminat kesintisinin iadesi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR