Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/1227 K.2025/1822

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve 06.03.2025 tarihli ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü :

Dava, mermer yapım ve montajı işini konu alan eser sözleşmesi ilişkisine dayalı iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davalı şirket vekili tarafından sunulan 28.02.2024 tarihli dilekçede, gerekçeli istinaf dilekçesi sunma hakkı saklı tutularak istinaf talebinde bulunulmuş ancak sonrasında gerekçeli istinaf dilekçesi sunulmamış ise de, davalı vekili bu kez 18.03.2024 tarihli dilekçesiyle süresi içinde davacı şirket vekilinin istinaf istemine katılma yolu ile istinaf talebinde bulunmuştur.

Davacı vekilince sunulan 22.03.2024 tarihli dilekçe ile istinaf kanun yolundan feragat edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 18.04.2024 tarihli, 2023/1111 Esas, 2024/125 Karar sayılı ek karar ile davacı vekilinin feragat talebi kabul edilerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir. Bu kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 06.02.2025 tarihli kararıyla istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi'nin 06.02.2025 tarihli kararı temyiz edilmekle bu kez, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 06.02.2025 tarihli kararın miktar bakımından kesin olduğu belirtilerek, 06.03.2025 tarihli kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 348/2 maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna başvuranın bu talebinden feragat etmesi halinde katılma yoluyla başvuranın talebinin de reddedileceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu durumda, davacı şirket vekilinin istinaf talebi feragat nedeniyle son bulduğundan, katılma yoluyla istinaf başvurusunda bulunan davalı şirket vekilinin istinaf talebinin reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesinin 06.02.2025 tarihli ek kararı usul ve yasaya aykırılık teşkil etmemektedir.

Her ne kadar bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince miktar bakımından İlk Derece Mahkemesinin ek kararının kesin olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddine dair 06.03.2025 tarihli karar verilmiş ise de, miktar itibariyle İlk Derece Mahkemesinin hüküm altına aldığı 271.301,14 doların dava tarihi olan 11.11.2016 tarihli kur karşılığı (3,25x271.301,14=881.728,70 TL), Bölge Adliye Mahkemesi ek karar tarihinde (06.02.2025) temyiz sınırı olan 544.000,00 TL'nin üzerindedir. Bu haliyle, Bölge Adliye Mahkemesinin 06.03.2025 tarihli temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılarak 06.02.2025 tarihli usul ve yasaya uygun olan ek kararının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.