Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/1779 K.2025/2984

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin davalı müflis şirketten 1.499.480,56 TL alacaklı olduğunu, alacaklarının iflas masasına kayıt edilmesine ilişkin taleplerinin kabul edilmediğini, iflas tarihi itibariyle 1.499.480,56 TL alacaklarının iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı müflis şirketi temsilen iflas idaresi adına iflas müdürlüğü, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına uygun görülerek hükme esas alınan mali müşavir bilirkişinin raporuna göre, her iki tarafın ticari defterlerinin usulüne uygun olarak tutulduğu, davacı şirketin kendi ticari defterlerine göre iflas tarihi itibariyle davalı müflis şirkete 3.919.367,09 TL borçlu olduğu, müflisin ticari defterlerine göre de müflisin davacı şirketten iflas tarihi itibariyle 5.474.406,64 TL alacaklı olduğunun belirlendiği, davacının bizzat kendi ticari defterlerine göre davalı müflis şirkete borçlu bulunduğu, ispat yükünün davacı tarafta olduğu, davacının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükme ssas alınan bilirkişi raporunda davalının cari hesabına konulan bloke tutarlarının, depozito ve teminatlar hesabının davacının alacağı olarak kabul edildiğini, oysa ki söz konusu blokelerin taraflar arasındaki sözleşme kapsamında uygulandığını, bloke şartları sağlanmadığı sürece davalıya ödenmesinin mümkün olmadığını, sözleşmesel şartlar yerine gelmediği halde bloke tutarlarının, davalının alacağı olarak kabul edilmesinin davalının sebepsiz zenginleşmesine ve müvekkil şirketin mağduriyetine sebebiyet vereceğini,

yine davalının iflas tarihinden önce yapılan iş ve işlemlerine dair müvekkili şirket tarafından birtakım faturalar kesildiğini, müflis adına ödemeler yapıldığını, bu nedenle borcun doğum tarihine bakılarak bu bedellerin iflas masasına kaydının gerektiğini, bu hususta inceleme yapılmadığını, kararın eksik incelemeye dayandığını ve bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, İİK'nın 235. maddesi gereğince sıra cetveline itiraz (kayıt kabul) istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,