KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2025/2219 E., 2025/4015 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/8 E., 2025/212 K.
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/377 E., 2023/470 K.
Karar Metni
335 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacı vekilinin duruşma isteğinin mahiyetten reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK’nın 353/1-a.6 maddesi gereğince dosyanın beliritlen eksikliklerin giderilmesi için yerel mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, 26.05.2025 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 6 ncı alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin 1. fıkrasının a bendinin 6 numaralı alt bendi uyarınca uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış ve değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olmasına ilişkin kararları aynı kanunun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının g bendi uyarınca temyiz edilemez.
Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2025/2219, K. 2025/4015, 24 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama