Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/2586 K.2025/3250

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü :

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili bankanın dava dışı borçlusuna kullandırdığı kredilere müflis ...’ın kefil olduğunu, borcun ödenmemesi üzerine borçlu şirkete ve müşterek ve müteselsil kefillere 15.01.2015 tarihinde ihtarname keşide edilerek hesabın kat edildiğini, borçlu ve senette aval verenler aleyhine Antalya 1. İcra Dairesi'nin 2015/5919 Esas sayılı dosyasından 11.06.2015 tarihinde 897.220,50 TL üzerinden kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığını ve takibin kesinleştiğini,

tahsilde tekerrür olmamak üzere kefiller aleyhine Antalya 1. İcra Dairesi'nin 2015/5918 Esas sayılı dosyasından 11.06.2015 tarihinde 904.565,03 TL üzerinden haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığını, müflis ...’ın 18.07.2018 tarihli kararla iflasına karar verildiğini, 18.07.2018 iflas tarihi itibariyle toplam 3.895.755,72 TL alacak kaydı yaptırıldığını, iflas idaresi tarafından sıra cetveli ve ek sıra cetvelleri tanzim edilerek 1.338.813,57 TL’lik kısmın reddedildiğini, alacaklarının 4. sıra alacağı olduğunun belirtildiğini, söz konusu sıra cetvelinin usule ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek,

sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı müflis ... iflas idare memuru cevap dilekçesinde; davacı tarafın .... Genel İcra Müdürlüğü 2020/19 İflas sayılı dosyasına yapmış olduğu alacak başvurusuna dayanak olarak gösterilen Antalya 1. İcra Dairesi'nin 2015/5918 ve 2015/5919 Esas sayılı dosyaların aynı alacak için açılan takip dosyaları olduğunu, 11.01.2023 tarihli sıra cetvelinde alacak kayıt başvurusunda ibraz edilen dosya hesap tablosunda yüksek miktarlı olan icra takip dosyasında hesap tablosu ile bu hesap tablosundaki tahsil harcı düşülmek suretiyle kalan kısım olmamasından dolayı 2.556.942,15 TL’nin kabul kalan 1.338.813,57 TL’nin reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bankanın alacağının 11.06.2015 takip tarihinden sonra 07.09.2015 tarihinde K9000333 numaralı tek kredide toplanarak yapılandırıldığı, yapılandırma taahhüdünün tüm taraflarca imzalandığı, bu nedenle yapılandırma tarihi itibariyle yapılandırma kredisine konu edilen rakamlar üzerinden hesaplama yapıldığı,

TBK’nın 100. maddesinin uygulanması ile yapılan tahsilatların öncelikli olarak hesaplanan faizden tenzil edilmesi gerektiğinden, 747.808,73 TL asıl alacak, 1.494.906,42 TL temerrüt faizi ve 78.146,05 TL gider vergisi olmak üzere iflas tarihi itibariyle 2.320.861,20 TL toplam alacak bulunduğu, iflas masasınca davacı banka tarafından yapılan başvuru üzerine alacağın 2.556.942,15 TL kısmı kabul edilmiş olup, alınan her iki raporda da davacı banka alacağının iflas masasınca kabul edilen alacaktan daha az olduğu, dolayısıyla iflas masasına kaydı gereken fazla bir alacağın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Bilirkişi raporları arasında farklılık bulunduğunu, fark giderilmeden karar verildiğini,

b. Borçlulara gönderilen ihtarnamede 1.038.094,79 TL alacak talep ettiklerini, İİK’nın 68/B maddesi gereği hesap özeti ve ihtarnameye itiraz edilmediğinden ihtarnamedeki kesinleşen bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini,

c. Bilirkişinin masraf ve vekalet ücretine ilişkin hesaplama yapmadığını,

d. Bölge Adliye Mahkemesi kararında yeterli gerekçeye yer verilmediğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Davacı alacaklı banka tarafından davalı müşterek ve müteselsil kefil ... ile dava dışı borçlu .... İnş. Nak. Tur. San ve Tic. Ltd. Şti. hakkında kullandırılan kredi borçlarının ödenmemesinden dolayı hesabın 15.01.2015 tarihli ihtarname ile kat edilerek sözkonusu kredi sözleşmesine dayalı olarak icra takipleri başlatıldığı, icra takiplerinden sonra 18.07.2018 tarihinde davalı kefilin iflas ettiği, bu kez hesap kat ihtarnamesinde belirtilen miktarın faizi ve icra giderleri ile birlikte iflas masasına kayıt ve kabulünün talep edildiği, iflas idaresince talep edilen miktarın 2.556.942,15 TL’sinin kayıt ve kabulüne 1.338.813,57 TL’nin ise reddine karar verildiği, reddedilen kısmın kayıt ve kabulü için açılan davanın mahkemece reddedildiği anlaşılmıştır.

İcra ve İflas Kanunu’nun 195. maddesi "Borçlunun gayri taşınır mallarının rehni suretiyle temin edilmiş olan alacaklar müstesna olmak üzere iflasın açılması müflisin borçlarını muaccel kılar. İflasın açıldığı güne kadar işlemiş faiz ile takip masrafları anaya zammolunur" hükmünü içermektedir.

Mahkemece, kayıt kabul davasında talepte bulunan davacı tarafından ispat edilen toplam alacağının İİK’nın 195.maddesi uyarınca iflas tarihine kadar işlemiş faizi ile birlikte, eğer alacak takibe konulmuş ise takip masraf ve vekalet ücreti de dikkate alınarak tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle sadece takibe konu edilen meblağın esas alınması ve bu meblağda icra vekalet ücreti hariç bırakılarak davacı alacağının belirlenmesi doğru görülmemiş, karar bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,