Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/278 K.2025/665

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde özetle; davalı kooperatifin yönetim kurulu kararı ile ihraç edildiğinin kendisine noter aracılığı ile bildirildiğini, kooperatife borcunun bulunmadığını, ihracına konu borçların 1980-1997 yıllarına ilişkin olduğunu, 10 yıllık zamanaşımı süresinin de dolduğunu ileri sürerek ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, menfi tespit davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.02.2015 tarihli kararı ile davacının 1980-1997 yıllarına ait kooperatif borçlarını ödemediğinden bahisle kooperatif tarafından 2000 yılında kooperatif üyeliğinden çıkarıldığı, davacının çıkarılma kararının noter aracılığı ile kendisine tebliğinden itibaren hak düşürücü süre olan 3 ay içerisinde karara itiraz etmediğinden kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 03.02.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesi'nce, davacının ihraç kararının dayanağı olan 1. ve 2. ihtarnameler, ihraç kararı, ihtarnamelerin ve ihraç kararının tebliğine ilişkin tebliğ belgeleri, davalı kooperatiften ya da ilgili noterlikten istenerek, sonucuna göre davanın süresinde açılıp açılmadığının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin diğer temyiz itirazları incelenmeksizin kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin 10.05.2022 tarihli kararı ile davacının kooperatif üyeliğinden çıkarılmasına ilişkin ihtarnamenin 07.07.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davanın hak düşürücü süre içinde 17.09.2014 tarihinde açıldığı, davacının aidat borçlarını ödemediğinden bahisle üyelikten çıkarıldığı, bunun üzerine davacının davalı kooperatife borçlu olmadığının tespitine ilişkin açtığı davanın reddine karar verildiği ve kesinleşerek onandığı, dolayısıyla davacının kooperatiften ihracına ilişkin kararının iptali talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 10.05.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nce, davalı kooperatif tarafından keşide edilen 05.12.2013 tarihli, 2 nci ihtarnamede 1 aylık ödeme süresi verilmesi gerekirken yasanın emredici hükmüne aykırı şekilde 30 günlük süre verildiği, ihtarnamelerin 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 27 nci ve Turizm Geliştirme Kooperatifleri Tip Ana Sözleşmesi'nin 14 üncü maddelerinde düzenlenen koşullara uygun olmadığı, bu ihtarlara dayalı olarak ihraç kararı verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile ihraç kararının iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyulmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/1380 E., 2016/75 K. sayılı kararıyla davacının kooperatife borcunun sabit olduğunu, mahkemece kurulan hükmün kamu düzenine ve ortaklar arası eşitliğe, hakkaniyete ve usul ekonomisine aykırı olduğunu, davacının uzun yıllardan bu yana kooperatife olan borcunu ödemediğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR