Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/2879 K.2026/307

Mahkemece verilen kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davalının sistem kullanım anlaşması imzaladığını, davalı şirketin sözleşmeden kaynaklanan ödeme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, müvekkili şirket tarafından 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve bu kanuna istinaden yayınlanan mevzuat kapsamında düzenlenen ve davalı şirket tarafından ödenmeyen toplam 1.772.496,54 TL sistem kullanım ceza fatura bedeli alacağının faturaların son ödeme tarihlerinden itibaren tahsil tarihlerine kadar işleyecek 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesinde öngörülen gecikme zammı ve gecikme zammının KDV'si ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, alacağın hukuki dayanağının bulunmadığını, davaya konu faturaların bir kısmının davacıya iade edildiğini, bir kısmı içinde idari yargı yolundan iptalinin istenildiğini, taraflar arasında imzalanmış sistem kullanım anlaşması bulunmadığını, davacı tarafın her ay yapması gereken faturalama ve uyarı işlemini 5-6 yıl sonra tek taraflı bir biçimde gerçekleştirdiğini, müvekkili şirkete uygulanan para cezasının dayanağının bulunmadığını, davacının işlemlerinin Enerji Piyasası Kanunu'na aykırı olduğunu,

reaktif oranlarının aşılmasının sebebinin de sorumlusunun da müvekkiline ait olmadığını, cezaya esas ölçümlerin ve faturalandırmanın mevzuata uygun olarak yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla.

6446 sayılı Kanun'a Ek madde 3 ile “8'inci maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinin uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlıklar idari yargıda görülür” hükmünün eklendiği, 46. madde ile de kanunun yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin düzenlendiğini, bu bağlamda 7257 sayılı Kanun ile bağlantı ve sistem kullanım anlaşmalarında düzenlenen sistem kullanım ihlallerine ilişkin ceza-i şartlara ilişkin uyuşmazlıkların idari yargı yolunda görüleceği hükme bağlandığından yargı yoluna ilişkin bu değişikliğin usul hükmü niteliğinde olduğunu,

derhal ve kesinleşmemiş tüm uyuşmazlıkları da kapsar şekilde uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın HMK'nın 114/1-b, 115/1-2 maddeleri uyarınca "yargı yolu" dava şartı nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Yapılan Kanun değişikliğinin iş bu davada uygulanma olanağının olmadığını, b. Davacının özel hukuk tüzel kişisi olup, tacir sıfatının olduğunu, c. Uyuşmazlık mahkemesi kararı gereğince davanın adli yargıda görülmesi gerektiğini, d. Esasa ilişkin itirazları bakımından ise, sistem kullanım anlaşmasının cezai şartlar başlıklı maddesindeki hüküm gereği ceza faturaları düzenlendiğini, anlaşma ve mevzuat hükümlerine aykırı olarak bu fatura bedellerinin ödenmediğini beyan etmektedir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sistem kullanım anlaşması kapsamında ceza faturası bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın uygulanacağı davalar yönünden HUMK'nın 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR