Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/309 K.2025/1133

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

Asıl dava dosyası ile ilgili iki tane bozma kararı verildiği, Mahkemenin 05.02.2015 tarihli, 2014/885 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davaların reddine karar verildiği, kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 25.04.2016 tarihli, 2015/3748 Esas, 2016/2653 Karar sayılı ilamı ile üçüncü kez bozulduğu, bozma ilamından sonra mahkemenin 2020/550 Esas sayılı dava dosyasının 23.06.2022 tarihinde asıl dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosyalardan biri Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra, henüz kanun yolu aşamasına gelmemiş dosyanın bu dosya ile birleşmesi halinde, birleşen dosyanın istinaf kanun yoluna tabi olacağı açıktır. Zira davalar birleşmekle bağımsızlıklarını korur. Ayrı dosya olma özelliğini devam ettirirler.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 454. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığı'na gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyasının “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır.

Ne var ki, asıl dava dosyası ile birleştirilen Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 220/550 Esas sayılı dava dosyasının karar tarihi 20 Temmuz 2016 tarihinden sonra olup, bu dosyada verilen kararla ilgili daha önce Yargıtay denetimi de söz konusu olmadığından, bu kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır. Asıl davada davacı, birleşen davada davalı tarafça bu davada verilen karara karşı sunulan temyiz başvuru dilekçesinin, istinaf başvuru dilekçesi olarak kabulü gerekir.

Bu durumda, anılan davanın birleşmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmediği gözetilerek, ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan, birleşen Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2020/550 Esas sayılı dava dosyasının istinaf kanun yolu incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesinin sağlanması, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyası “Temyiz” kanun yoluna tâbi olduğundan, söz konusu birleşen dosyanın istinaf incelemesi tamamlandıktan ve istinafa tâbi dosyanın karar tebliğinden sonra temyiz süresi de beklenerek dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.