Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/3797 K.2025/4496

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin Finansal Kiralama Kanunu çerçevesinde, müflis şirket ile 21.09.2016 tarihli finansal kiralama sözleşmesinin akdedilmiş olduğunu, müflis şirketin, davacıya iflas tarihi olan 08.07.2021 tarihi itibariyle finansal kiralama sözleşmesinden kaynaklı olarak (08.07.2021 tarihi itibari ile 1EUR=10,3060 TL olmak üzere) 290.697,38 EUR + 273.589,11 TL = 3.269.516,30 TL borcunun bulunduğunu, daha sonra borçlu şirketin iflasına karar verildiğinin öğrenildiğini,

05.11.2021 tarihli karar tensip tutanağı ile '' 04.11.2021 tarihinde alacağa konu tefrik talebinde bulunulan mallar için Ankara Batı İcra Dairesine talimat yazılmış olup, talimatın sonucunda mallar iade alındıktan sonra alacak kalması halinde güncel tutarın bildirilmesine,

gönderilen alacaklar için ek sıra cetveli yapılacağı için İİK'nın 236. maddesine istinaden 3.500,00 TL ve 97,70 TL iflas başvurma harcı yatırması halinde alacağın ek sıra cetvelinde değerlendirileceği, masraf yatırılınca talep ile bildirilmesi durumunda ek sıra cetveli yapılmasına'' karar verilmiş olduğunu, 05.11.2021 tarihli karar tensip tutanağı gereği harç ve masrafların dosyaya yatırılmış olduğunu, 12.11.2021 tarihli karar tensip tutanağı ile ''Finansal Kiralama Sözleşmesine konu mülkiyeti ...

Kiralama AŞ.'ye ait olan ekipmanların tefrikine karar verilmiş ve buna ilişkin Ankara 4. İcra Dairesi'nin 2021/177 Talimat sayılı dosyasına talimat yazılmış olduğunu, işlemler yapıldıktan ve söz konusu malların, tefrik işleminden sonra ne kadar alacağın kaldığının bildirilmesi halinde alacağın değerlendirilerek ek sıra cetveli düzenlenmesine'' karar verilmiş olduğunu, Antalya Genel İcra Müdürlüğü'nün 2021/12 İflas sayılı dosyasının 15.10.2021 tarihli kararı ile tefrik kararı verilmiş olduğunu ve bildirilen adrese talimat yazılmış olduğunu, tefrik kararının talimat icra müdürlüğü vasıtası ile uygulanmış olduğunu,

ancak fiziki şartlar ve hava koşulları sebepleri ile malların teslim alınamamış olduğunu, finansal kiralama konusu malların teslim alınamamış olması sebebi ile de kendileri tarafından bildirilen alacak bakiyesinden ''kalan'' alacak durumunun söz konusu olmadığını, halen davacı şirketin müflis şirketten alacaklı olduğunu,

ileri sürerek iflas masasına kaydı talep edilen fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla (08.07.2021 tarihi itibari ile 1EUR=10,3060 TL olmak üzere) 290.697,38 EUR + 273.589,11 TL = 3.269.516,30 TL alacağın esas yönünden Antalya Genel İcra Müdürlüğü'nün 2021/12 İflas dosyasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iflas kararının kesinleşmediğini, iflas kararın kesinleşmesinin beklenilmesini, 12.11.2021 tarihli karar tensip tutanağı kapsamındaki, tefrik işleminden sonra sıra cetveli düzenleneceği yönünde karar verilmiş olmasından sonra, davacı tarafın alacak başvurusu yönüyle 04.02.2022 tarihli Ek Sıra Cetvelinde “İbraz edilen belgeler ile alacak tutarları arasında bağlantı kurulamamasına göre Alacak Başvurusu reddedilmiş" olup davacı tarafça iddiasını ispatlaması gerektiğini ve davanın tümden reddinin gerektiğini savunduğu anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davada tarafların tacir olduğunu, delil olarak ticari defter ve kayıtlara dayanıldığı, davacının ticari defter ve kayıtları yeminli bilirkişiye inceletilerek rapor alındığı, davalı ise kendisine verilen kesin süre içerisinde ticari defter ve kayıtlarını ibraz etmediği,

tüm dosya kapsamının incelenmesi neticesinde gerekçesinin ayrıntılı olması ve denetime elverişli olması nedeniyle hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davada ispat yükü üzerine düşen davacı taraf alacağını usulüne uygun tutulmuş ve lehine delil teşkil eden ticari defter ve kayıtları ile ispatladığı, davalı tarafça aksi iddia ve ispat edilemediği gerekçesi ile davacının davalı müflis şirketten iflas tarihi itibariyle 289.730,34 Euro ve 273.427,63 TL olmak üzere toplam 3.259.388,51 TL tutarında alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Finansal kiralama sözleşmesinden tesisinden ve ihtarnameden sonra müflisin ödeme yapıp yapmadığının tespit edilmesi gerektiğini, b. Sadece davacı defterleri incelenerek karar verilemeyeceğini beyan etmektedir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Davacı ile davalı müflis şirket arasında 21.09.2016 tarihli finansal kiralama sözleşmesi imzalanmıştır. Davalının temerrüdü üzerine davacı 6361 sayılı Kanunun 31. maddesi uyarınca 22.10.2020 tarihinde ihtar göndermiş olup ihtarda verilen süre sonunda sözleşmenin feshedildiği kabul edilmelidir.

Sözleşmenin kiralayan tarafından feshi halinde kiracı, sözleşme konusu malı kiralayana iade etmekle yükümlüdür. Bu durumda vadesi henüz gelmemiş kira bedelleri yönünden 6361 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Somut olayda, davacı tarafından iflas masasına başvurularak finansal kiralamaya konu makinenin masadan çıkarılması talep edilmiş olup, iflas masasının 15.10.2021 tarihli kararı ile makinenin masadan çıkarılmasına karar verilmiş ancak davacı daha sonra çıkarma kararına rağmen fiziki şartlar ve hava koşulları nedeni ile makineyi teslim alamadığını bildirerek alacak kayıt talebinde bulunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda iflas tarihi itibari ile vadesi gelmemiş ve vadesi geçmiş olan anapara ve faiz alacağı iflas tarihindeki kur üzerinden hesaplanmış ve mahkemece bu bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ise de bilirkişi raporunda aynı zamanda makinenin davacı tarafından teslim alındığı da belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacı tarafından sözleşme konusu makinenin teslim edilip edilmediğinin araştırılması, makinenin teslim edilip edilmediği de dikkate alınarak, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre uyuşmazlık tarihinde yürürlükte olan 6361 sayılı Kanun'un 33. maddesi hükmü uyarınca davacının talep edebileceği alacağı belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibaret olup eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR