Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/3809 K.2026/168

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının oto tamirhanesi olduğunu, müvekkili tarafından kendi adına olan 2016 model ....

Sembol markalı aracın davalıya tamir ve bakım için teslim edildiğini, müvekkilinin aracını teslim almaya bir süre gidemediğini, bu konu ile ilgili Whatsapp yazışmaları olduğunu, aracı almak için davalının arandığını, ancak cevap verilmediğini, daha sonra mesaj atılarak parası hazır olduğunun davalıya bildirildiğini, davalı tarafından aracı dışarı çıkardığı şeklinde mesaj atıldığını, davalı hakkında güveni kötüye kullanmadan suç duyurusunda bulunulduğunu ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, davalı tarafından araca 10.754,00 TL masraf belirlendiğini,

aracın teslim tarihi olan Ocak 2021 tarihindeki aracın fiyatı ile tamir masrafı olarak belirtilen 10.750,00 TL'nin oranı hesaplanarak bu günkü araç bedelinden bulunan oran düşülmek kaydıyla müvekkilinin dava tarihi itibarıyla uğradığı zararın belirlenmesini, belirsiz alacak davasının kabulü ile 10.000,00 TL alacaklarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın davalı ile olduğu anlaşılan whatsapp konuşmalarını dosyaya sunduğu, dosyaya sunulan belgeler incelendiğinde taraflar arasında araç tamirine ilişkin eser sözleşmesinin kurulduğu, bu sözleşme kapsamında davalının edimini yerine getirdiği halde davacının bedelini zamanında ödemediği, fakat davalının bu hususta davacıya herhangi bir ihtarname göndermeden aracı dışarıya bırakacağını belirttiği dolayısıyla davalının yapmış olduğu eylemin davacının zararına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, savunma hakkının kısıtlandığını, müvekkilinin yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak davacının işin bedelini ödemeyerek aracı teslim almaktan kaçındığını, aracın iş yerinde yer kaplaması nedeniyle otoparka çektiğini, davacının telefonlara cevap vermemesi ve otopark ücreti ödemekte güçlük yaşanması nedeniyle aracın yol kenarına çekileceğine dair mesaj attıklarını, davacının buna rağmen aracı teslim almaya gelmediğini, yaklaşık 6 ay sonra davacının aracını teslim almak için müvekkilinin iş yerine geldiğini, ancak aracın bırakılan yolda bulunmadığını,

davacının kötüniyetli olduğunu, aracın davacı tarafından alındığını, tamir masrafının dava tarihine uyarlanmadığını, otopark ücretinin tazminattan düşülmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ile davalı arasında araç tamiri ve bakımı konusunda eser sözleşmesi bulunmaktadır. Davacı iş sahibi olup davalı ise yüklenicidir. Davalı yüklenici, araç tamiri ve bakımına ilişkin edimini gerçekleştirmiş olup, aracın teslim alınması konusunda davacı iş sahibini whatsapp mesajı ile ihtar etmesine rağmen 6 aylık süre içerisinde aracın teslim alınmadığı ve bu hususun davacının da kabulünde olduğu dosya içeriği itibariyle sabittir. Bu durumda davacı TBK'nın 106. maddesi gereğince alacaklı temerrüde düşmüştür. Böyle bir durumda davalının TBK'nın 107. maddesi gereğince aracı tevdi hakkı veya TBK'nın 108. maddesi gereğince hakimin izniyle aracı satma hakkı bulunmasına rağmen bu haklarını kullanmamıştır.

Somut olayda zararın meydana gelmesinde davacının ağır kusurlu olduğu ortadadır. Bu nedenle mahkemece TBK’nın 114/2. maddesi uyarınca haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümlerin, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerinde de uygulanacağı gözetilerek davacının ağır kusurlu olması nedeniyle TBK’nın 52. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR