Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/3823 K.2025/4358

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının başka bir davada görülen konkordato yargılamasında alacağının eksik olarak kabul edildiğini belirterek bakiye alacağı talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının konkordato yargılamasında kabul edilen alacağı dışında başka bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının talep ettiği miktarın geçici mühlette işleyen faiz olduğunu ancak rehinle teminat altına alınmamış alacaklar için geçici mühlette faiz işlemeyeceği, bilirkişilerce hesaplandığı üzere davacının 1.807,25 TL çekişmeli alacağının bulunduğunu ancak yargılama sırasında davalının çek ile davacıya ödeme yaptığı anlaşıldığından çekişmeli alacak olarak belirlenen tutar konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ve fazlası için de davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde: a. Geçici mühlet süresince alacağına faiz işletilmesi gerektiğini, b. Konkordato mühlet sürelerinin uzun olması sebebiyle konkordato amacının kötüye kullanıldığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, konkordato tasdikinden kaynaklanan çekişmeli alacığın tahsiline ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR