Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/10856 K.2010/4172

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu taşınmazın Taşınmazın Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 20.06.1984 gün ve 295 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli bulunduğu, ancak 2863 sayılı yasanın 7. maddesindeki tescil ve ilanın suçun unsurları olmadığı,

sanığın savunmasından buranın eski eser mahiyetinde bulunduğu hususunda haricen bilgi sahibi olduğu anlaşılmış olup, şikayet üzerine Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğü uzmanlarınca taşınmazda yapılan inceleme sonunda 08.11.2004 gün ve 1398 sayılı rapor celp edilip mahallinde uzman bilirkişi vasıtasıyla keşif yapılarak sanığın eyleminin hamamın ilgili bölümünün yıkılmasına, bozulmasına,

tahribine, yok olmasına veya her ne surette olursa olsun zarara uğramasına sebebiyet verip vermediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,