Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/14613 K.2010/5865

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5252 sayılı yasanın geçici 1.maddesi ile 1.1.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 5.maddesi gereğince "bu kanunun genel hükümlerinin özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanacağı" ve aynı kanunun 2.maddesinde "kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemeyeceği ve güvenlik tedbiri uygulanamayacağı" öngörülmüş olup, sanığın 556 sayılı KHK.nın 61/A-c maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği,

sanığın eylemine ait suç tanımları 556 sayılı KHK.de gösterildiği ve Anayasa Mahkemesinin 3.1.2008 gün 2005/15 - 2008/2 sayılı iptal kararı gerekçesinde kanunsuz suç ve ceza konulamayacağı, KHK. ile suç ve ceza getirilemeyeceği yer aldığından sanığın eylemi suç olmaktan çıkarılmakla bu hususun uyarlama yoluyla mahallinde karara bağlanacağı gözetilerek;

Hükmü temyiz eden sanık 6.6.2007 günü havale edilen dilekçe ile temyiz isteğinden vazgeçtiğinden dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Müdahilin şikayetten vazgeçmesi üzerine aynı gün sanık temyizden vazgeçmiş ise de tarafların anlaşma üzerine bu dilekçeleri vermesine göre sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi anlamında dilekçe vermeyi umut ettiği halde zühulen temyizden vazgeçme dilekçesi verdiği düşüncesiyle bu hususun sanığa yeniden açıklattırılması için dosyanın mahalline tevdii kararı verilmesi gerektiği görüşündeyim.